Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/8206 K.2023/8609

Suça sürüklenen çocuklar (SSÇ) hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2011/216 Esas, 2015/413 Karar sayılı kararı ile SSÇ'ler hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl, 5 ay, 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. Dairemizin 31.01.2022 tarihli ve 2021/12119 Esas ve 2022/534 Karar sayılı ilâmı ile anılan hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3. İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/109 Esas, 2023/36 Karar sayılı kararı ile SSÇ'lerin atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Kararın bozulması talebine ilişkindir. 2. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Mahkemenin yanlış değerlendirme ile SSÇ’ler hakkında beraat kararı verdiğini, dosyadaki tüm delillere ve mağdurenin tutarlı beyanlarına göre SSÇ’ler hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğini, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, "Mağdurun aşamalarda alınan beyanlarının çelişkili olduğu ve tutarlı olmadığı, olayları doğrular tanık anlatımının bulunmadığı, suça sürüklenen çocukların aşamalarda alınan savunmaları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; olaya ilişkin itibar edilebilir somut kanıt bulunamadığı, sadece mağdurun çelişkili beyanlarına dayanılarak hüküm kurulamayacağı, bu itibarla iddiaların sübuta ermediği, SSÇ'lerin yüklenen suçu işlediklerine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli kanıt elde edilemediği,

Latince “in dubio pro reo” olarak ifade edilen ve masumiyet (suçsuzluk) karinesinin bir uzantısı olan “kuşkudan sanık yararlanır” ilkesi ceza yargılanması hukukunun evrensel nitelikteki önemli ilkelerinden biri olduğu, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun şüpheye yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlı olduğu,

gerçekleşme şekli şüpheli ve tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hüküm tesis edilemeyeceği, ceza mahkumiyetinin bir olasılığa değil, kesin ve açık bir ispata dayanması gerektiği, somut olayda SSÇ‘lere ilişkin iddianın kanıtlara göre kuşkulu kaldığı,“kuşkudan sanık yararlanır” ilkesi gereği kuşkunun SSÇ'ler lehine yorumlanması gerektiği, dolayısıyla SSÇ’lerin üzerine atılı suç sübuta ermediğinden,

şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca SSÇ'ler ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'a karşı cinsel istismar suçunu işlediklerinden bahisle cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davalarında atılı tüm cinsel istismar suçlarından ayrı ayrı CMK 223/2-e madde uyarınca beraatlerine dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir." şeklindeki gerekçe ile karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul