Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/8231 K.2023/6590

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kızılcahamam Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2015/345 Esas, 2015/572 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 kez 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası,

62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Kızılcahamam Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2015/345 Esas, 2015/572 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 13.06.2022 tarihli ve 2021/11692 Esas, 2022/5930 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kızılcahamam Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/309 Esas, 2023/52 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 kez 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası,

62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçlamaları işlemediğine, sanığa atılı suçların işlediğine dair şikayetçi ve diğer sanıklarının iddialarından başka bir husus olmadığına, kararın bozularak sanık hakkında suçlardan ayrı ayrı beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesi:''Sanık ... hakkında daha önce verilen cezanın hukuki olarak değerlendirilmesi tartışılmamıştır.

Çünkü CMK'nın 231/11 maddesinde mahkemenin denetim süresi içerisinde kendisine yükümlülük yüklenen sanığın bunu yerine getirmemesi durumunda hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilmesini değerlendirmesini uygun görmüş, dava konusu olayımızda ise sanığın herhangi bir denetime tabi tutulmadan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanığın denetim süresi içerisinde işlediği ve bu denetim süresi içerisinde kesinleşen başka bir suç nedeniyle hükmün açıklanması ihtarında bulunulmuştur.

Ayrıca bir çok Yargıtay kararında da (Yargıtay 12 Ceza Dairesi'nin 19/12/2013 tarih 2012/31832 Esas 2013/29916 Karar sayılı kararında "...

Bu iki şarttan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere önceki hükümde bir değişiklik yapılmayacağından ve yeniden kurulan hüküm de önceden verilen hükmün infazını sağlamaya yönelik olup, sadece ilk karardaki hapis cezasının açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 06/02/2014 tarih 2013/13374 Esas 2014/3035 Karar sayılı kararında "Sanık hakkında daha önce 07.04.2010 tarihinde seçenek cezaya çevrilmeksizin hapis cezasına hükmedildikten sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğine göre, sanığın deneme süresinde yeniden suç işlemesi karşısında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerektiği halde,

mahkemece ancak 5271 sayılı CMK.nun 231/11. maddesi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında koşullarının varlığı halinde cezanın ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilerek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilecekken, sanığın tekrar suç işlemesi durumunda açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması dışında, bir imkan mahkemeye tanınmadığı gözetilmeden sanık hakkında hükmedilen hapis cezasını bu kez seçenek olarak adli para cezasına çevirmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.") bu hususlar belirtilmiştir.

Bu nedenle mahkememizce önceki hükmün, herhangi bir hukuki değerlendirme yapılmadan olduğu gibi, aynı gerekçe ile açıklanmasına karar verilmesi usul ve yasaya uygun görülmüştür.'' gerekçesi ile hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın değişik tarihlerde okuldan çıkan mağdureleri takip ederek "sizi ananız babanız satıyormuş, ben sizin her tarafınızı gördüm, sizi Ankara'ya götürürüm." şeklinde sarf ettiği sözlerinin birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmiş cinsel taciz suçunu oluşturduğu ve bu nedenle sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması gerekirken sanığın eyleminin her bir mağdur yönünden ayrı suç oluşturduğu kabul edilerek hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR