Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/8327 K.2023/8463

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.05.2012 tarihli ve 2012/1449 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Çanakkale kapatılan Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2014 tarihli ve 2012/187 Esas, 2014/296 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Çanakkale kapatılan Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2014 tarihli ve 2012/187 Esas, 2014/296 Karar sayılı kararının sanık müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 16.05.2022 tarihli ve 2021/2885 Esas 2022/4474 Karar sayılı kararı ile sair temyiz itirazların reddine karar verilerek "Herhangi bir adli sicil kaydı ile dosyaya yansıyan olumsuz kişilik özelliği bulunmayan sanık hakkında tayin edilen hapis cezasıyla ilgili 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanmamasında kanun metninin tekrarıyla yetinilerek gerekçesiz anılan maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar

verilmiştir. 4. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2023 tarihli ve 2022/519 Esas, 2023/130 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle; dava konusu olayda suçun unsurlarının oluşmadığına, kararın gerekçesiz olduğuna, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin uygulanması ile alt sınırdan uzaklaşılarak verilen kararın hukuka aykırı olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesine, kararın bozulması talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. B.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Özetle; sanık hakkında indirim uygulanılarak hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, sanık ile katılan mağdurenin aynı ilçede ikamet ettikleri, sanığın suç tarihinden önceki dönemde birden çok defa mağdureyi Gelibolu ilçesi Yazıcıada Mahallesi, Kul Hızır Sokakta bulunan boş bir eve götürüp burada mağdurenin giysilerini soyarak cinsel tatmin boyutuna ulaşacak şekilde cinsel istismar eyleminde bulunduğu, son olarak 14.04.2012 tarihinde bu eylemi gerçekleştirdiği kabul edilerek,

iddianamede sanığın eylemi organ sokmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı olarak vasıflandırılmış ise de, sanığın aşamalardaki savunmalarında sadece mağdureyle öpüştüğünü ve vücudunun değişik bölgelerini okşadığını kabul ettiği ve mağdurenin kovuşturma evresinde Mahkemece alınan ifadeleri de gözetilerek, sanığın mağdureye oral seks yaptırdığı hususunda şüphenin hasıl olduğu, mevcut adli raporlar sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmaları ile mağdurenin aşamalardaki ifadelerine göre oluşan bu şüphenin sanık lehine değerlendirildiği ve sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çanakkale