Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/8752 K.2023/7241

Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Ağrı

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2021/386 Esas, 2022/244 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 13.03.2023 tarihli ve 2023/343 Esas, 2023/420 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının ''Çocukların Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma suçlarından kurulan hükümlerde yer alan TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin paragraflardaki 1 YIL SÜRE İLE ibaresinin çıkarılması suretiyle" 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek

esastan reddine karar verilmiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 16.06.2023 tarihli ve 9-2023/49343 sayılı ret ve onama görüşlü Tebliğname ile daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ NEDENLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Mahkemece sanık hakkında atılı suçlardan alt sınırdan cezalandırma yapılması ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğu, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mahkemenin kanaat üzerinde değerlendirme yaptığı, doktor raporuna göre mağdurda darp ve cebir izinin bulunmadığı, sanığın eylemin gerçekleştirildiği saatlerde suça konu metruk binada olduğuna dair dosyada herhangi bir delil olmadığı, mağdurun aşamalarda tutarsız ve soyut anlatımlarda bulunduğu, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. C.

Sanığın Temyiz İstemi Aşamalarda savunmasının istikrarlı ve samimi olduğu, mağdur ile arasında alacak verecek meselesi olması ve bu husumet sebebiyle mağdura tokat atması gerekçeleriyle kendisine iftira atıldığı, mağdurun aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğu, olay yerine ilişkin keşif talebinin reddedildiği, tanık ...'ın hırsızlık suçunun şüphelisi olma korkusu ile ifade vermekten kaçındığı, tanık beyanlarına karşı diyecekleri sorulmadığı için savunma hakkının kısıtlandığı, mağdurun aşamalarda soru cevap şeklinde alınan ifadelerinde üzerinde baskı uygulanarak konuşmasının engellendiği, tanık ... ile aralarında husumet bulunduğu,

şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği atılı suçlardan beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince "Sanık ...'in mağdur ...'ten kendisine masaj yapmasını istediği, mağdurun da sanığın kendisine bıçak göstermesi üzerine korkarak masaj yaptığı, olay bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın bu eylemden cinsel anlamda haz aldığının anlaşıldığı, yine sanığın mağdurun boynunu ve göğsünü okşadığı, boynunu öpmeye çalıştığı, mağdurdan kendisini kucağına almasını istediği, tüm bu eylemleri cinsel tatmin amacıyla yaptığı, sanığın eylemlerinin süre ve nitelik itibariyle sarkıntılık düzeyini aştığı, mağdurun soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanlarının birbiriyle tutarlı olduğu,

sanık ...'in herhangi bir husumet iddiası ileri sürmediği tanık ... ve tanık ...'ın beyanlarının da mağdurun beyanlarını doğruladığı görülmekle sanığın üzerine atılı Çocuğun Cinsel İstismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.'' ve ''Sanığın mağduru zorla metruk eve sokarak kapıyı kapatıp çıkmasına engel olması şeklindeki eylemlerinin 'Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma suçunu' oluşturduğu...'' şeklindeki gerekçeler ile atılı suçlardan hükümler kurulduğu anlaşılmıştır. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, 'Çocukların Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma suçlarından kurulan hükümlerde yer alan TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin paragraflardaki 1 YIL SÜRE İLE ibaresinin çıkarılması..." dışında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B.

Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun aşamalardaki çelişkili beyanları, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın mağdura cinsel istismarda bulunduğuna dair mağdurun soyut beyanları dışında delil olmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi karşısında istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde düzeltilerek esastan ret kararında hukuka aykırılık bulunmuştur.

Bozma sebebine uygun olarak Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 13.03.2023 tarihli ve 2023/343 Esas, 2023/420 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 13.03.2023 tarihli ve 2023/343 Esas, 2023/420 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Ağrı