Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/9835 K.2023/8326

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin,18.06.2014 tarihli ve 2013/131 Esas 2014/172 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Anılan karara karşı suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz yoluna başvurması ile Yargıtay Kapatılan

9. Ceza Dairesinin 14.10.2021 tarihli ve 2021/2093 Esas, 2021/8404 Karar sayılı kararı ile "... işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğinin tespiti için alınan 09.04.2013 tarihli raporda çocuğun cinsel istismarı suçuyla ilgili görüş bildirilip, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden herhangi bir değerlendirme yapılmadığı gibi 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi gereğince aldırılması zorunlu olan sosyal inceleme raporunun da düzenlenmediği anlaşıldığından,

söz konusu eksiklikler giderildikten sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden" karar verildiğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3. Manavgat

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2023 tarihli ve 2021/467 Esas 2023/46 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Dava soyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ile ikinci fıkrasının birinci cümlesi gereği 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Bu açıklamalar ışığında dava zamanaşımı incelendiğinde; zamanaşımını kesen sebeplerden biri olan mahkumiyet kararının verildiği 18.06.2014 tarihli ile sonraki mahkumiyet tarihi 03.02.2023 arasında zamanaşımı süresini kesen başkaca bir işlemin bulunmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin tamamlandığı gözetilmeden zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Anılan nedenle onama talep eden Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manavgat

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2023 tarihli ve 2021/467 Esas 2023/46 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,