Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/102 K.2024/2425

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ile üçüncü cümlesi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara

21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2023 tarihli ve 2023/61 Esas, 2023/233 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ile üçüncü cümlesi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası,

43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafileri ile katılan Bakanlık vekili, katılanlar vekilleri, katılan mağdure vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemi Özetle Mağdurenin adli raporlarında sanık aleyhine bulguya rastlanmadığına, olayları anlama, kavrama ve kendisini ifade etme hususunda normal sınırlar içerisinde olan mağdurenin iddia konusu ilk cinsel istismara rağmen ikinci ve üçüncü kez aynı yere gitmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, mağdurenin aşamalarda çelişkili beyanları dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına tüm bu sebeplerle sanık hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Katılanlar ile Katılan Mağdure Vekillerinin Temyiz İstemi Özetle Sanığın eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı olarak nitelendirilmesinin gerektiğine, sanık hakkında alt sınırdan ayrılarak daha ağır cezaya hükmedilmesine ve cezada indirim yapılmaması gerektiğine ilişkindir. C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle Sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ve takdiri indirim hükümleri uygulanamadan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki beyanları, mağdurenin iddia edilen eylemlere rağmen rızası ile sanığın evine sıklıkla gitmeye devam etmesi, tanık ile katılan ifadeleri, savunmalar ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararlarının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Tebliğnamede onama isteyen görüşe gerekçeye istinaden iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafileri, katılan Bakanlık vekili, katılanlar ile katılan mağdure vekillerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

27. Ceza Dairesinin, 11.10.2023 tarihli ve 2023/955 Esas, 2023/737 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma sebebine göre atılı suçtan tutuklu bulunan sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini hususunda en seri vasıtayla mahalline bilgi verilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdiren Ankara