Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/10208 K.2025/4096

Kanunu’nun 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanığın ve mağdurenin komşu olduklarına ve birbirlerini tanıdıklarına, mağdurenin tedavi sürecini ve hangi sağlık kuruluşunda tedavi olduğunu bilen sanığın mağdurenin ruhsal yönden fiile mukavemet göstermesini engelleyici nitelikte hafif mental reterdasyon hastası olduğunu bilmediğinin düşünülemeyeceğine, sanığın eylemlerinin sabit olduğuna, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerinin onanması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Mağdurenin daha önce evlenip çocuk sahibi olması, 04.03.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu

6. İhtisas Kurulunun ''mağdurenin akıl hastalığının hekim olmayanlarca anlaşılamayabileceği..'' doğrultusundaki raporu, her ne kadar sanık mağdurenin komşusu ise de, sanığın mağduredeki hastalığın epilepsi olduğunu bildiğine dair beyanı ve tarafların sosyal kültürel durumları da dikkate alındığında, sanığın mağduredeki akıl hastalığını bilemeyeceği gözetilerek sanık hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ sayın üyeler ... ve ...'ın karşı oyları ile oy çokluğuyla REDDİNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Dairemizin, 08.07.2024 tarihli ve 2021/7759 Esas, 2024/6870 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Sanık ile mağdurun komşu oldukları, mağdur hakkında düzenlenen İstanbul Adli Tıp Kurumu

6. İhtisas Kurulunun 04.03.2015 tarihli raporuna göre hafif derecede zeka geriliği mevcut olup cinsel saldırı eylemine ruhsal yönden mukavemet edemeyeceği, mağdurdaki akıl hastalığının ilk bakışta anlaşılamayabileceği ancak yakın çevresinde ve tekrarlayan görüşmelerle anlaşılabileceği, olay tarihinde 69 yaşında bulunan sanığın 21 yaşında olan mağdurdaki akıl hastalığını bildiği, sanığın mağdurdaki akıl hastalığını ve iki ayda bir ..

Ruh Sağlığı hastanesinde tedavi gördüğünü bildiği hususunu soruşturma aşamasında sorguda ikrar ettiği, aralarında bu kadar yaş farkı olmasına rağmen sanığın mağdurla evlenmek istediği ancak ailesinin rıza göstermediği için evlenemediği, bu durumun da mağdurdaki akıl hastalığını bildiğini gösterdiği, kaldı ki komşu olmaları ve tekrarlayan görüşmelerinin olması nedeniyle zaten mağdurdaki akıl hastalığını bilebilecek durumda olduğu, sanığın mağduru olay günü evine çağırarak ondaki zeka geriliğinden istifade ederek hukuken geçersiz rızası dahilinde cinsel ilişkiye girdiği ve mağdurun gönlünü yapmak için ona telefon hattı aldığı,

mağdurun babasının bu durumu fark etmesi üzerine mağduru sıkıştırdığında olayın açığa çıktığı sabit olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulü ile, mahkemece kurulan hükümlerin onanması gerektiği kanaatiyle Ceza Genel Kuruluna Tevdi yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.