Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/10324 K.2025/2239

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, Mahkemenin eksik inceleme ile karar verdiğine, sanığın samimi beyanlarda bulunduğuna, sanık ve mağdur müşteki arasında husumet olduğuna, mağdurenin ve müştekinin beyanlarının çelişkili olduğuna, tanık beyanlarının Mahkemece değerlendirilmediğine, suç tarihine ilişkin çelişkilerin tartışılmadığına, sanık ve mağdurenin telefonunda inceleme yapılmadığına, iddia edilen olay tarihinde mağdurenin reşit olduğuna, reşit olmadığı düşünülse bile en fazla reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun değerlendirileceğine fakat vücuda organ sokma eyleminin de olmadığına,

olay günü elde edildiği iddia edilen peçetenin delil görüntüsü verilerek dosyaya sunulduğuna, müşteki Aslı ve sanığın 2019 yılında evlendiğine, arttırım maddesinin hatalı uygulandığına, sanığın beraatine, aksi kanaat oluşursa lehe hükümlerin uygulanmasına, incelemenin duruşmalı yapılmasına, sanığın tahliyesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak 04.08.2021 ve 12.09.2021 tarihinde gerçekleşen eylemlerin katılan mağdure ...'in rızası dışında gerçekleştirildiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, sanık hakkında müsnet suçtan belirlenen temel cezanın koşulları oluşmadığı halde zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesi ile arttırılması neticesinde fazla ceza tayini,

2. Kabule göre de.

2018 yılında gerçekleşen eylem yönünden, olay tarihi itibariyle sanık ile katılan ... arasında resmi evliliğin gerçekleşmemiş olduğu gözetilerek, sanığın eylemini 5237 sayılı Kanun'un 103/3-d maddesi kapsamında "Koruma bakım ve gözetim görevinin ihlali" suretiyle işlemesi nedeniyle hakkında anılan maddenin tatbiki gerekirken yazılı şekilde eylemi üvey kızına karşı gerçekleştirdiği kabul edilerek aynı Kanunun 103/3-c maddesinin uygulanması, Karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi