Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/221 K.2024/3014

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında katılan mağdure Azra'ya karşı zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, katılan mağdure Elif'e karşı zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Kocaeli

7. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.09.2023 tarihli 2023/336 Esas, 2023/350 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile katılan katılan mağdure Azra yedi yaşındayken katılan mağdurenin dudağından 2-3 kez öptüğü, katılan mağdurenin elini cinsel organına götürdüğü, katılan mağdurenin cinsel organını okşadığı; katılan mağdurenin ilkokul 2 veya 3. sınıfa gittiği dönemde serçe parmağını, katılan mağdurenin cinsel organına sokmaya çalıştığı, katılan mağdurenin canının acıdığını söylemesi üzerine bu eylemine devam etmediği;

katılan mağdurenin on iki yaşlarında olduğu dönemde katılan mağdureyi kucağına oturttuğu, bacağına dokunduğu ve katılan mağdureyi kucağında cinsel organının üzerinde hoplattığı, sanığın ikamet etmiş olduğu evde bilgisayarda bulunduğu esnada omzuna dokunup sert bir şekilde katılan mağdurenin göğsünü sıktığı kabul edilerek çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

sanığın suça sürüklenen çocuk olduğu dönem olan 2016 yılı içerisinde mağdure Elif'e yönelik kıyafetlerin içine elini sokarak özel bölgelerine dokunduğu kabul edilerek çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 28.11.2023 tarihli ve 2023/1886 Esas, 2023/1990 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sübuta, istinaf ilâmının gerekçesiz olduğuna, sadece soyut, çelişkili, zaman bakımından uyuşmayan ve tanık beyanları ile örtüşmeyen beyanlara dayanılarak mahkûmiyet kararı verildiğine, görgüye dayalı tanık olmadığına, sanığın eniştesinin beyanlarını tanık Rasim'in desteklemediğine, intikalin geç olduğuna, iftira atıldığına, mağdure Elif'in annesinin sanığın cinsel bir eylemine rastlamadığına yönelik beyanlarda bulunduğuna ve şikâyetçi olmadığına, keşif talebinin yerine getirilmediğine, duyuma dayalı tanık beyanlarına dayanılarak mahkumiyet kararı verilmesinin doğru olmadığına,

şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararları verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 28.11.2023 tarihli ve 2023/1886 Esas, 2023/1990 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli