Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/2245 K.2024/5758

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kahramanmaraş

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.10.2023 tarihli ve 2022/351 Esas, 2023/136 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkraları, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü ve son fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdur vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Raporlarda tespit edilen üçüncü bir şahsa ait DNA örneğinin kime ait olduğu hususunda mağdurun yeniden ifadesinin alınması ile üçüncü şahsa ait suç duyurusunun yapılarak kim olduğunun araştırılması gerektiğine, suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasında darp, işkence ve baskı altında alınan savunmasına itibar edilmemesine, katılan mağdurun aşamalarda çelişkili başkaca delillerle desteklenmeyen anlatımlarına itibar edilmemesine,

DNA inceleme raporunda suça sürüklenen çocuğa ait bir DNA kalıntısına rastlanılmadığına, iç beden muayene raporunda bulgu olmadığına, fiilin sabit olmadığına ilişkindir. B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Hükmedilen ceza miktarına, cezanın yeterli olmadığına, indirim yapılmaması gerektiğine, katılan mağdur yararına vekalet ücreti takdir edilmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince; davaya katılan ve vekili bulunan lehine tarifedeki ücrete karar verileceği, katılan mağdur için Baro tarafından görevlendirilen ve dosyada vekaletnamesi bulunmayan zorunlu vekil hakkında vekalet ücretine hükmedilemeyeceği anlaşılmakla katılan mağdur vekilinin vekalet ücretine hükmedilmesine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdur vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 19.12.2023 tarihli ve 2023/1456 Esas, 2023/2232 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdur vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş