Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/2561 K.2024/3765

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında cinsel taciz suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrasının (c) bendi ve son cümlesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bursa

9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/114 Esas, 2016/575 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrasının (c) bendi ve son cümlesi, 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair, kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 20.02.2023 tarihli ve 2021/18383 Esas, 2023/744 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz eylemlerini aynı suç işleme kararının icrası kapsamında telefonla katılana mesaj atarak işlediği gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin tatbiki yerine, ayın Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinin uygulanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Bursa 9.Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.12.2023 tarihli ve 2023/492 Esas, 2023/931 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (d) bendi ve son cümlesi, 62 nci ve 51 inci maddesi uyarınca erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafii Temyiz İsteğinde Sanığın üzerine atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığını, sanığın katılana yönelik doğrudan bir kastı olmadığı gibi fotoğrafların gönderilmesi ile cinsel bir amaç gütmediğini, sanığın beraatine karar verilmesini talep etmiştir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa