Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/2582 K.2024/6951

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle; gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 26.09.2022 tarihli iddianamesi ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/3-c.1, 43/1, 103/4 maddeleri gereğince cezalandırılması istemli kamu davası açılmış, ilk Derece Mahkemesince atılı suçtan mahkumiyete dair kararın Bölge Adliye Mahkemesince bozulmasına müteakiben yapılan yargılamada sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına dair kararın istinaf edilmesi üzerine İstinaf Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin 27.12.2023 tarihli kararıyla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, 5271 sayılı Kanun'un 34/1, 230 ve 289/1-g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınıp reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi,

ulaşılan kanaat ve sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ile bunların hukuki nitelendirmelerinin yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği, bu kapsamda İlk Derece Mahkemesince çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün gerekçesinde yer alan sübut değerlendirmesinde sanığın sabit görülen fiillerinin neler olduğu hususunda açıklama yapılması gerekirken sadece eylemlerinin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu belirtilmekle birlikte kabul edilen fiillerin ne olduğu ve suçun nitelikli hallerinin nasıl gerçekleştiğinin açıklanmaması karşısında Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 ve 5271 sayılı

Kanun'un 230. maddesinde belirtildiği şekilde gerekçe içermeyen hüküm kurulması nedeniyle istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 27.12.2023 tarihli ve 2023/2480 Esas, 2023/2531 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, açıklanan gerekçe içeriğine göre Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul