Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/2722 K.2024/7800

Rize

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.10.2023 tarihli ve 2023/306 Esas, 2023/460 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1. cümle, 103/4, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasına, sanığın cinsel taciz suçundan aynı Kanun'un 105/1-2.cümle, 105/2.d, 43/1 ve 62 maddeleri uyarınca 9 ay 10 gün hapis cezasına, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5, 43/1, ve 62 maddeleri uyarınca sonuç olarak 6 yıl 3 ay yıl hapis cezasına,

sanığın silahla tehdit suçundan aynı Kanun'un 106/2-a ve 62 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin 23.01.2024 tarihli ve 2024/186 Esas 2024/93 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca duruşmasız yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 303/1-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesinin çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz ve silahla tehdit suçlarından verilen kararların kaldırılması ile "Sanığın aşamalardaki savunmalarında istikrarlı şekilde atılı suçlamaları reddettiği, mağdurun aşamalarındaki beyanlarının istikrarsız ve çelişkili olduğu,

sanığın atılı suçları işlediğine dair doğrudan görgü veya bilgiye dayalı herhangi bir tanığın bulunmadığı, bunun dışında kamera kaydı..vs. gibi başkaca delile de ulaşılamadığı, her ne kadar cinsel taciz suçu yönünden mağdurun annesi katılan ...'un beyanları bulunmakta ise de, katılan ... ile sanık arasında devam eden tehdit ve hakaret suçuna ilişkin dava sebebiyle husumet bulunduğu, yalnızca bu tanık beyanına dayalı olarak hüküm kurulmasının mümkün olmadığı, bununla birlikte sanık ... mağdurun telefonlarında yapılan incelemede sanık tarafından mağdura gönderildiği iddia edilen taciz içerikli mesajlara rastlanmadığı,

buna karşın mağdurun telefonunda sanık ile katılan ... arasında yaşanan tartışmaya ilişkin mesajların bulunduğu, Yargıtay 9.CD.

Yerleşik içtihatlarında mağdurun başka delillerle desteklenmeyen soyut beyanlarına dayalı olarak mahkumiyet kararı verilemeyeceğinin kabul edildiği gözetildiğinde sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut delil olmadığından sanığın üzerine atılı çocuğa karşı cinsel taciz, zincirleme surette çocuğun cinsel istismarı,

silahla tehdit suçlarını işlediğinin sabit olmaması nedeni ile CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine " kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararın kaldırılması ile ''Sanığın 15 yaşını doldurmamış mağduru hile kullanmak suretiyle farklı tarihlerde bulunduğu yerden başka bir yere götürdüğünde sanığın ikrarları da dikkate alındığında kuşku bulunmamakta ise de,

sanığın söz konusu eylemleri cinsel saikle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak ve kesin delil elde edilememesi sebebiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen cezada TCK 109/5 maddesi uyarınca artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi..'' gerekçesiyle kaldırılan hükmün yerine kaim olmak üzere 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-f , 43/1 ve 62 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince katılan mağdureye yönelik çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz, silahla tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerle ilgili istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanığın atılı çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz,

silahla tehdit suçlarını işlediği sabit olmadığı gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği hususundaki değerlendirmenin ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan eylemin cinsel saikle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak ve kesin delil elde edilememesi gerekçesiyle 109/5 hükmünün kaldırılarak verilen hükmün delil takdirine ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a maddesi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun

düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. Anılan nedene istinaden bozma talep eden Tebliğname görüşüne iştirak edilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekili, katılan mağdur vekili, katılan Bakanlık vekili, sanık müdafii ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi