Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/2809 K.2024/5192

Sanık ... müdafiinin usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karar üzerine temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu belirlenmiştir.

Tebliğnamede sanık ...'nün temyizi yönünden de görüş belirtilmiş ise de; sanığın kararı temyiz etmediği göz önüne alınarak, temyiz incelemesinin temsil kayyımının temyiz talepleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin bozma kararı üzerine, Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2023 tarihli ve 2023/120 Esas, 2023/176 Karar sayılı kararı ile; 1. Sanıklar İlhan ve Mehmedin hakkında; Katılan mağdurelere karşı kişiyi hüriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Sanık ...'ın; Katılan mağdurelere yönelik müstehcenlik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (2 kez) 226/3,1.c, 43/1, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ve 120 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ancak sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ve 180 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz etmiştir.

B. Temsil Kayyımının Temyiz İstemi

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararlarının usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanıkların üzerine atılı suçun sübut bulduğuna, bu suçtan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafiinin süre tutum dilekçesi verip gerekçeli karar tebliğinden sonra temyiz dilekçesi vermediği, süre tutum dilekçesinde de herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Temsil Kayyımının Temyiz İstemi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve temsil kayyımının temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık ... müdafiinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle, REDDİNE,

B. Temsil Kayyımının Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2023 tarihli ve 2023/120 Esas, 2023/176 Karar sayılı kararında temsil kayyımınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/4.maddesi uyarınca, Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,