Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/3077 K.2024/11615

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz edilmediği belirlenmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda delillerin değerlendirilmesi neticesinde İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın eylemi olarak reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek cezalandırılmasına dair verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesince hükmün bozulmasına karar verildikten sonra Mahkemesince sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek ceza verilmesinin yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği İddia edilen olaydan sonra mağdurun alınan raporlarında darp cebir izinin bulunmadığına, ayrıca biyolojik yapılan incelemelerde de sanığın suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, hafif mental retarde olan mağdurun özür oranının %50 olarak belirtilmesinin çelişkili olduğuna, cinsel istismara maruz kaldığı iddia edilen mağdurun ertesi gün tek başına evden çıkmasının olağan olmadığına, sanığın iftiraya maruz kaldığına ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas,

2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağından Bakanlık vekilinin katılma ve temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir. B.

Katılan Mağdur Vekili ve Sanık Müdafiinin Temyiz İstekleri Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Anılan gerekçe ile Tebliğnamedeki bozma yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Mağdur Vekili ve Sanık Müdafiinin Temyiz İstekleri Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul