Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/344 K.2024/5310

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre.

Sanık hakkında cinsel taciz suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105/1 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının bozma üzerine yapılan yargılaması sonucunda, Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2023 tarihli ve 2023/5 Esas, 2023/350 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 105/1, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca 1500TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 105/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca bozma öncesi zamanaşımını en son kesen işlem olan 06.11.2014 günlü ilk mahkumiyet kararı ile anılan hükmün temyiz incelemesinde bozulmasından sonra Mahkemece, basit yargılama usulü uygulanarak, ikinci kararın verildiği 14.11.2014 tarihi arasında 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR