Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/3887 K.2025/207

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve müstehcenlik suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Çanakkale

1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde olay tarihlerinde sevgili olan suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin, mağdure on beş yaşını ikmal etmeden vajinal yoldan iki defa cinsel ilişkiye girdikleri, suça sürüklenen çocuk ile mağdure ayrıldıktan sonra suça sürüklenen çocuğun sahte bir sosyal medya hesabı açarak mağdurenin kendisine göndermiş olduğu çıplak resimlerini yayımladığının kabulüyle atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle sübuta, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle alt sınırdan ayrılarak daha ağır cezaya hükmedilmesi ve cezada indirim yapılmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Kovuşturma evresinde beyanının alındığı tarihte on beş yaşından büyük olan mağdurenin sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Kanunu’nun 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir. B.

Müstehcenlik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır. C.

Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Kayda göre olay tarihlerinde on beş yaşının içinde olan mağdurenin ve suça sürüklenen çocuk ile normal yoldan cinsel ilişkiye girmesi eyleminde, mağdurenin yaşı itibariyle rızasına itibar edilemeyeceğine işaret edilerek mahkumiyet kararı verilmiş ise de;

suçun niteliği ile oluşumuna etkisi bakımından mağdurenin mernis doğum tutanağıyla varsa tescile esas doğum raporu getirtilerek resmî bir sağlık kurumunda doğup doğmadığı araştırılarak doğmadığının anlaşılması halinde, suç tarihindeki yaş tespitine esas olmak üzere kemik grafilerinin çektirilerek tam teşekküllü bir hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulu raporu aldırılıp, duraksama halinde Adlî Tıp Kurumundan görüş sorularak suç tarihindeki yaşının bilimsel olarak tespit edilmesinden sonra, suça sürüklenen çocuğun yaşa ilişkin savunması,

suça sürüklenen çocukla mağdure arasındaki yazışmalar birlikte değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi ile Müstehcenlik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden oy birliğiyle, müstehcenlik suçuna ilişkin Sayın üyeler ... ve ...'in karşı oyu ve oy çokluğu ile REDDİNE, B.

Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Dairemizin sayın çoğunluğu ile ihtilafa düştüğümüz husus SSÇ hakkında müstehcenlik suçundan eylemine uyan TCK'nın 226/5 ve 62/1. maddeleri gereğince ilk derece mahkemesince verilen 5 yıl hapis ve 4 gün adli para cezasının istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak verilen artırmayan 5 yıl hapis ve 4 gün adli para cezası kararının kesin mi yoksa temyizi kabil olup olmadığına ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hangi kararların kesin hangi kararlarının temyiz kanun yoluna açık olduğu 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesinde düzenlenmiştir. Bir suçun müeyyidesi olarak öngörülen hapis ve bunun yanında verilen adli para cezası bir bütün halinde sabit olan suçun yaptırımıdır. Kanun yoluna başvuru halinde yaptırımın bölümlerine değil tamamına bakılır.

Yani seçenek olarak düzenlenmeyen hapis cezasına ayrı yanında verilen adli para cezasına ayrı bakılarak kanun yoluna başvurulup vurulamayacağı belirlenemez.

Davaya konu müstehcenlik suçunun tanımı ve yaptırımı 5237 sayılı TCK'nun 226/5. fıkrası "Üç ve dördüncü fıkralardaki ürünlerin içeriğini basın ve yayın yolu ile yayınlayan veya yayınlanmasına aracılık eden ya da çocukların görmesini, dinlemesini veya okumasını sağlayan kişi, altı yıldan on yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. " şeklinde düzenlenmiştir. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Üçüncü Bölüm Temyiz başlıklı 286.

Maddesi şöyledir. Madde 286 – (1) Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.

(2) Ancak; a) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları, b) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları, c) (Ek: 20/7/2017-7035/20 md.)120 Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen;

seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar, d) (Anayasa Mahkemesinin 27/12/2018 tarihli ve E.:2018/71 K.:2018/118 sayılı Kararı ile İptal.

Yeniden Düzenleme:20/2/2019-7165/7 md.) İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları, e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

f) (Değişik: 18/6/2014-6545/78 md.) Sadece eşya veya kazanç müsaderesine veya bunlara yer olmadığına ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları, g) On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları, h) (Değişik: 18/6/2014-6545/78 md.) Davanın düşmesine,

ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar, ı) Yukarıdaki bentlerde yer alan sınırlar içinde kalmak koşuluyla aynı hükümde, cezalardan ve kararlardan birden fazlasını içeren bölge adliye mahkemesi kararları, Temyiz edilemez.

(3) (Ek:17/10/2019-7188/29 md.) İkinci fıkrada belirtilen temyiz edilemeyecek kararlar kapsamında olsa bile aşağıda sayılan suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları temyiz edilebilir: a) Türk Ceza Kanununda yer alan. 1. Hakaret (madde 125, üçüncü fıkra), 2. Halk arasında korku ve panik yaratmak amacıyla tehdit (madde 213), 3. Suç işlemeye tahrik (madde 214), 4. Suçu ve suçluyu övme (madde 215),

5. Halkı kin ve düşmanlığa tahrik veya aşağılama (madde 216), 6. Kanunlara uymamaya tahrik (madde 217), 7. (Ek:13/10/2022-7418/30 md.)121 Halkı yanıltıcı bilgiyi alenen yayma (madde 217/A), 8. Cumhurbaşkanına hakaret (madde 299), 9. Devletin egemenlik alametlerini aşağılama (madde 300), 10. Türk Milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini, Devletin kurum ve organlarını aşağılama (madde 301), 11. Silâhlı örgüt (madde 314),

12. Halkı askerlikten soğutma (madde 318), suçları. b) Terörle Mücadele Kanununun 6 ncı maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ile 7 nci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan suçlar. c) Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanununun 28 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesi ve 32 nci maddesinde yer alan suçlar. Genel kural olarak CMK'nın 286/1. maddesi bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan bütün hükümlerinin temyiz edilebilir olduğunu belirlemiştir.

Bu genel kuralın istisnası yani kesin olan hükümler CMK'nın 286/2. fıkrasında 9 bent halinde tahdidi yani sınırlı olarak ve kıyas yoluyla genişletilemez şekilde sayılmıştır. Bu istisnanın istisnası da yani kesin olanlardan temyize tabi olanlar da CMK'nın 286/3. fıkrasında tahdidi olarak sayılmıştır. Hukuki ihtilaf olan konu hapis cezasının yanında öngörülen adli para cezasının kanun yolunda nazara alınıp alınmayacağı hususudur.

Yani 5 yıl hapis cezasının 5 yıl hapis ve 4 gün adli para cezası ile kanun yoluna başvurma hakkı açısından aynı nitelikte olup olmadığıdır. Kanun koyucu açıkça ve hiçbir tereddüde ve yoruma mahal bırakmayacak şekilde temyiz yoluna başvurulamayacak kararları sınırlı olarak sayma yoluna gitmiştir. Bir hakkın kullanımına ilişkin düzenleme tereddüde mahal bırakmayacak şekilde yapılmalıdır öyle de yapılmıştır.

Bir hakkın kullanımına ilişkin tereddüt bulunması halinde asıl olan o hakkın kullanımının serbest olmasıdır. CMK'nın 286/2. fıkrasının b) bendinde İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları kesin niteliktedir.

Buna göre CMK'nın 286/2. fıkrasının b) bendinde tahdidi olarak sayılanlar arasında yer almayan ilk derece mahkemelerinden verilen 5 yıl hapis ve 4 gün adli para cezasını duruşma açarak artırmayan 5 Yıl hapis ve 4 gün adli para cezası yaptırımını öngören bölge adliye mahkemesi kararı istisnai ve istisnanında istisnası olan kararlardan olmayan genel kurala tabi temyiz edilebilir kararlardandır.