Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/4379 K.2024/10310

Sanık hakkında inceleme dışı mağdureler ..., ..., ... ..., ... ve ... ile incelemeye konu mağdureler ... ve ...'ya karşı çocuğun cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Kocaeli

1. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın mağdurelere karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan ayrı ayrı mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile mağdureler ..., ..., ... ..., ..., ... ve ...'ya karşı atılı suçtan verilen mahkumiyet hükümleri yönünden istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

mağdure ...'e karşı atılı suçtan verilen mahkumiyet hükmü yönünden istinaf başvusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 2. Sanık hakkında verilen mahkumiyet kararlarına karşı yapılan istinaf başvurularının esastan reddine ve düzeltilerek esastan reddine dair kararın sanık müdafii ve mağdure ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (kapatılan)

14. Ceza Dairesinin ilamı ile mağdure vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca reddine, sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden yapılan inceleme neticesinde "Mağdurelerin soruşturma ve kovuşturma evrelerindeki anlatımları, savunma, tanık beyanları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında servis şoförü olan sanığın, mağdurelerin yanaklarını sıkma ve sarılma eylemlerini cinsel amaçla yaptığı hususunun şüphede kalması ve ilk derece mahkemesinin gerekçesinde yer alan sübuta ilişkin deliller ile dosya içeriğinin çelişmesi karşısında,

5271 sayılı CMK'nın 230/1-b. maddesine uygun düşmeyen gerekçeyle kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi suretiyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi," gerekçesiyle sanık hakkında verilen mahkumiyet kararlarının bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma ilamına karşı mağdureler ... ve ... yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından itiraz edilmesi üzerine Yargıtay (kapatılan)

14. Ceza Dairesinin ilamı ile itirazın reddine karar verilmiştir. 4. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ilamı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, Yargıtay (kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 01.07.2019 tarihli ve 2018/9913 Esas, 2019/10452 Karar sayılı bozma ilamının mağdureler ... ve ... yönünden kaldırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle ailelerin şikayetten vazgeçtiğine, sanığın eylemlerinin cinsel amaçlı olmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, mağdurelerin beyanlarının çelişkili olduğuna, atılı suçun işlenmediğine, usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasının gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Kocaeli