Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/4552 K.2024/7394

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/1-3. cümle, 103/3-1. cümle, 103/4. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Düzce

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2023 tarihli ve 2022/488 Esas, 2023/400 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık ile katılan mağdurenin odunlukta bulunduğu esnada sanığın katılan mağdurenin kıyafetlerini yarıya kadar çıkardığı, üst kıyafetini ise yukarıya sıyırarak göğüslerini açtığı, göğüslerine, poposuna ve vajinasına dokunduğu,

penisini katılan mağdurenin poposuna dokundurduğu anlaşıldığından sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1. cümle, 103/3-c, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine, cebir ve şiddet olduğuna, teşdit uygulanması gerektiğine, eylemin birden fazla kez gerçekleştiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. B.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine, cebir ve şiddet olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, aile arasında husumet olduğuna, katılan mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, maddi delil ile desteklenmedğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine. Ancak.

Sanığın ilk olarak 2019 yılı ile en son eylem tarihi olan olayın adli mercilere intikal ettiği tarihten 3-4 gün önce ve 2022 yılı temmuz ayına kadar olan zaman dilimi içerisinde, katılan mağdureye "Olayı başkasına anlatırsan anneni ve abini öldürürüm, seni rezil ederim.'' şeklinde tehdit içerikli sözler söylerek gerek mağdure ve katılan ile birlikte yaşadıkları evde ve evin odunluğunda gerekse Yığılca Çamlı Köyde bulunan babasına ait evin altındaki ambar bölümünde farklı tarihlerde ve birden fazla kez katılan mağdurenin kıyafetlerini zorla çıkarmak, katılan mağdurenin göğüslerine, poposuna ve cinsel bölgesine dokunmak,

katılan mağdurenin göğüslerini öpmek, katılan mağdureye oral yoldan organ sokmak suretiyle üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediğinden sanığın 5237 sayılı Kanun'un 103/2-2. cümle, 103/3c, 103/4, 43/1. maddeleri uygulanarak cezalandırılması gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi