Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/4989 K.2024/11637

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs ettiği işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Özetle sanığın mağdureyle yaşadığı duygusal ilişkisi sonucu gerçek yaşını bilmesi gerektiğine, mağdurenin gerçek kemik yaşı tespitinin doktor raporu aldırılarak yaptırılması gerekirken rapor aldırılmadığına, Mahkemece mağdurenin yaşı konusunda suç tarihine göre gözlem yapılması gerektiğine, kararın eksik inceleme ve araştırma sonucu verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Mahkemece gerçekleştirilen yargılama neticesinde çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30. maddesi kapsamında mağdurenin yaşı konusunda hataya düştüğü kabul edilen sanığın, buna uygun olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi Dairemizce düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan ''...CMK'nun 223/3-d maddesi gereğince CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "..