Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/5098 K.2024/8729

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesi kararı ile sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı, mağdurenin ifadelerinin çelişkili olduğuna, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme yapıldığına, bilirkişi raporunda mağdurenin psikolojik durumunun görüleceğine ve zincirleme suç kabul edilebilecek sürekli tekrar eden bir eylemden bahsedilmediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mağdure ile teyzesi tanık ...'nın birlikte sanığı telefon ile arayıp ertesi gün yapacakları şikayete delil oluşturmak amacıyla; sanığın eylemleri kısmen ikrar ettiği telefon konuşmasını kayda alıp adli mercilere sundukları anlaşılmış ise de ses kaydının temin şekli, kayıt sırasında veya sonrasında bir eylem gerçekleşmemiş olması itibarıyla CMK'nın 206/2-a, 217/2 maddeleri kapsamında hükme esas alınan ses kaydı yasak delil niteliği taşımakta ise de dosyadaki diğer delillerin sanığın mahkumiyeti için yeterli olması karşısında hüküm gerekçesinde bu hususa dayanılması bozma nedeni yapılmamıştır.

2. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, yasak delil yönünden Üye ...'in karşı oy ve çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aksaray

1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Mağdurenin sanık ile aralarında geçen dava konusu olayı arkadaşına anlatması üzerine bu durumdan haberdar olan sanığın mağdureden hesap sormak maksadıyla mağdurenin bulunduğu yere gelip tehditvari bir şekilde konuşmaya başlaması üzerine mağdurenin sanığın tavrından çekinerek konuşmayı kayda almaya başlaması şeklinde oluşan kaydın delil elde etmeye yönelik olmadığı gibi mağdurenin planlayarak gerçekleştirdiği bir kayıt da olmadığı, kaydın mağdurenin de içinde bulunduğu konuşmanın mağdure tarafından gerçekleştirilmiş olması nedeniyle özel hayatın gizliliğini ihlal sayılmayacağı gibi herhangi bir hukuka aykırılığın da bulunmadığı,

dolayısıyla yasak delil olarak kabul edilemeyeceği düşüncesiyle sayın çoğunluğun ses kaydının hukuka aykırı bir şekilde elde edildiğine yönelik görüşüne katılmıyorum.