Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/538 K.2024/6351

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında Dairemizin 13.04.2022 tarihli ve 2021/15189 Esas, 2022/3497 Karar sayılı son bozma ilamı ile hükmün "...Mahkemece bozma sonrası gerçekleştirilen yargılama neticesinde hüküm kurulurken sanık hakkında düzenlenen iddianamede tekerrüre ilişkin TCK'nın 58. maddesinin gösterilmemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince bu konuda sanığa ek savunma hakkı verilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden yazılı şekilde anılan maddenin tatbiki suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Kabule göre de.

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ankara

7. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.12.2005 gün ve 2005/417 Esas, 2005/434 Karar sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçuyla ilgili iş bu yargılama kapsamında mahkemesine uyarlama kararı verilip, verilmediği hususunda ihbarda bulunulması üzerine mahkemesince dosyanın Uzlaştırma Bürosuna tevdine dair 10.09.2019 günlü ek kararın verildiğinin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla yapılan araştırma neticesinde anlaşılması karşısında, söz konusu uzlaştırma işleminin akıbetinin beklenip, sonucuna göre TCK'nın 58. maddesinin tatbiki hususunda karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

2.Bozma üzerine Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin kararıyla sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-b maddesi yollamasıyla 103/1,2. cümle, 62 ve 58/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanık ile mağdurenin arasında fiziksel temas olmadığına, usulüne uygun uzlaştırmacı süreci tamamlanmadan eksik incelemeye dayalı bozma ilamına aykırı karar verildiğine, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, kabul anlamına gelmemekle birlikte hata hükümlerinin değerlendirilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

1.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. 2.Ancak. Mahkemece tekerrüre esas alınan Ankara

7. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.12.2005 gün ve 2005/417 Esas, 2005/434 Karar sayılı ilamına konu suçla ilgili uzlaştırma işleminin usulüne uygun şekilde yapılmadığına yönelik anılan dosya içeriği ile katılan tarafın bu yöndeki dilekçesi nazara alınarak bu durum denetlendikten ve Mahkemesince bir karar verilip verilmediği de araştırıldıktan sonra sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin tatbik edilip edilmeyeceğine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Bozma sebebine göre onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR