Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/5630 K.2024/8209

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

2. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR 1. İstanbul Anadolu

13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2022/375 Esas, 2022/387 Karar sayılı kararı ile, özetle sanığın, internet ortamında tanışan mağdure ile sanığın arkadaş olduğu, sanığın, on beş yaşını tamamlamamış mağdure ile iş yerinde farklı tarihlerde 3 kez bir araya gelerek organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiği şeklinde kabul edilen olayda sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 103/2, 43/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2023/469 Esas, 2023/350 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2023/469 Esas, 2023/350 Karar sayılı kararının sanık ile müdafi tarafından temyizi üzerine Dairemizin 07.09.2023 tarihli ve 2023/6047 Esas, 2023/4943 Karar sayılı kararı ile "...Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Sanık ile müdafiinin aşamalarda katılan mağdurenin yaşına itiraz ettiği ve kayden 24.12.2007 doğumlu olup, suç tarihi itibarıyla on beş yaşından küçük bulunan katılan mağdureye ait mernis doğum tutanağının dosya muhteviyatında bulunmadığı görülmekle, öncelikle katılan mağdurenin resmî kurumda doğup doğmadığı araştırılıp, doğmadığının belirlenmesi halinde yaş tespitine esas olacak kemik grafilerinin çektirilmesinin ardından içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp, gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan da görüş sorularak suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanması,

resmi kurumda doğmadığının belirlenmesi ve yaş tespitine yönelik bilimsel araştırma neticesinde olay tarihinde on beş yaşını bitirdiğinin tespiti halinde ise dosyada bulunan mağdure hakkında SBÜ Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından 17.04.2019 tarihli Çocuklar İçin Özel Gereksinim (ÇÖZGER) Raporunun içerik itibarıyla yeterli olmadığının anlaşılması karşısında, mağdurenin dava dosyasıyla birlikte sevk edilerek İstanbul Adli Tıp Kurumu

6. İhtisas Kurulundan ya da bu kurul ölçütlerine göre Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerde teşekkül ettirilecek heyetten rapor alınmak suretiyle suç tarihinde herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, şayet varsa bu durumun hekim olmayanlar ile kendisini tanıyanlar veya çevresinde yaşayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, maruz kaldığı eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bununla ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği, eyleme karşı beden veya ruh bakımından mukavemete muktedir olup olmadığı,

beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında yeniden rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında, anılan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. İstanbul Anadolu

13. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 05.03.2024 tarihli ve 2023/773 Esas, 2024/167 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 43/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle sanığın samimi ve tutarlı savunmada bulunduğuna, mağdurenin ise çelişkili ve istikrarsız beyanları, somut, kesin ve her türlü şüpheden uzak ve kesin bir delilin bulunmadığına, mahkeme gerekçesinin hatalı, eksik araştırma ile hüküm kurulmuş olduğuna, sanığın mağdurenin gerçek yaşını bilmediğine ve bilebilecek durumda olmdığına, mağdurenin görünüş itibariyle yaşından çok büyük gösterdiğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, kabule göre de, takdiri indirim yapılmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu

13. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu