Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/736 K.2024/3789

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle; gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/2, 102/5, 35, 43, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda İzmir

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2014 tarihli ve 2010/254 Esas, 2014/217 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102/2, 102/5, 43, 62, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 9 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 05.10.2020 tarihli ve 2016/12635 Esas, 2020/3651 Karar sayılı kararı ile ''Mağdurenin alınan doktor raporlarıyla çelişen ve başkaca delille desteklenmeyen soyut beyanları, olayın intikal şekli, savunma ile tüm dosya kapsamına göre sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati ile dosyada mevcut doktor raporlarındaki bulgulara göre eziyet eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu nazara alınarak mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması..'' şeklindeki gerekçeye istinaden bozulmasına karar verilmiştir. 2. İzmir

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2020/263 Esas, 2021/116 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102/2, 102/5, 43, 62, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 9 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2020/263 Esas, 2021/116 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 06.12.2021 tarihli ve 2021/24622 Esas, 2021/9757 Karar sayılı kararı ile, Mahkemece direnme kararı verildiği anlaşıldığından, dosyanın bu hususta inceleme yapmakla görevli Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

4. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.11.2023 tarih ve 2022/9-60 Esas, 2023/613 Karar sayılı kararı ile, yerel Mahkemenin son uygulaması direnme kararı niteliğinde olmayıp ilk hükümde yer almayan ve Özel Daire denetiminden geçmemiş olan tanık beyanları, katılanın saçlarının kesildiğine ilişkin tutanaklar, katılanın gebelik testi yaptırıp yaptırmadığına yönelik yapılan araştırma sonucu düzenlenen yazılar, sanık savunmalarının çelişen yönleri, doktor raporlarının içerikleri gibi yeni ve değişik gerekçelere yer verilerek,

bozma kararında doktor raporunun katılan beyanlarıyla çeliştiğine ilişkin tespitin tartışılması nedeniyle yeni hüküm niteliğinde olduğundan dosyanın temyiz incelemesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmiştir. 5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Taraflar arasında husumet bulunduğu, katılanın soyut ve çelişkili beyanları dışında dosyada delil bulunmadığı beyanıyla Mahkemece verilen direnme kararının kaldırılarak sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılanın alınan doktor raporlarıyla çelişen ve başkaca delille desteklenmeyen soyut beyanları, olayın intikal şekli, savunma ile tüm dosya kapsamına göre sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Belirtilen gerekçeyle Tebliğnamede farklı gerekçeyle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR