Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/7460 K.2025/778

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Trabzon

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.06.2023 tarihli kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların temyiz incelemesinde Dairemizin 27.03.2024 tarihli bozma ilamına karşı Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesince direnilerek mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Sanık ve Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Özetle direnme kararlarının usul ve kanuna aykırı olduğuna, eylemlerin hiçbir maddi delil ile kanıtlanmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin göz ardı edildiğine, katılan mağdurun kanın da ilaç etken maddesinin bulunmadığına, cinsel istismar suçunun nitelendirilmesinde hata yapıldığına, nitelikli halin kabul edildiği tarihte katılan mağdurun on iki-on beş yaş grubunda olduğuna, Mahkeme kararının yaş konusunda çelişkili olduğuna, adli rapora göre şüphe oluştuğuna, söz konusu fotoğrafın kalıntı olarak telefona otomatik olarak kaydedildiğine, katılan mağdurun çelişkili beyanlarına,

sanığın telefonunu katılan mağdurun karıştırdığına, tanık beyanlarının göz önüne alınmadığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun da unsurlarının oluşmadığına ilişkindir. B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Özetle sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/4. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. C.

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Özetle bozma ilamına uyulması gerektiğine, sanığın bozma ilamına göre cezalandırılması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dairemizin 27.03.2024 tarihli ve 2024/227 Esas, 2024/2790 Karar sayılı bozma ilamı usul ve kanuna uygun olup, Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 09.07.2024 tarihli direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden, Dairemizin 27.03.2024 tarihli ve 2024/227 Esas, 2024/2790 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğnameye aykırı olarak, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna ilişkin üyeler ... ve ...'ın karşı oyları ve oy çokluğuyla DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi gereğince direnme kararlarını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 04.02.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ Mağdurun hükme esas alınan aşamalarda birbiriyle tutarlı ve samimi beyanlarına göre; sanığın evine zaman zaman bilgisayarda oyun oynamak amacıyla gittiği, ilk etapta sanığın bilgisayarda oyun oynayan mağdurun omzuna elini atıp başını omzuna dayayarak yakınlık kurmaya başladığı, devam eden süreçte bu kez mağduru boynundan ve yanaklarından öpmeye başladığı, mağdurun ilk başta bu öpmeleri sevgi gösterisi olarak gördüğü ve ses çıkartmadığı, devam eden süreçte sanığın mağdura sarılarak boynundan, yanaklarından öptüğü, mağdurun yanında mastürbasyon yaptığı, mağdurun annesinin köye gittiği dönemlerde sanığın evinde kaldığı,

bir defasında sanığın mağdura makarna yedirdikten sonra mağdurun uykusunun gelmeye başladığı, 16-18 saat gibi uzun süre uyuduktan sonra mağdurun uyandığında vücudunda belinde ve kalça kısmında ağrılar hissettiği ancak nedenini anlayamadığı, ilerleyen günlerde mağdurun kendisine telefon, oyun kartı, kıyafet gibi hediyeler alan sanığın daveti üzerine sanığın evine gitmeye ve yatılı olarak kalmaya devam ettiği, sanığın tembihlemesi üzerine mağdurun annesine köye gittiğini söyleyerek sanığın evine gittiği hususunu annesinden gizlemeye başladığı,

bu şekilde en son 2021 yılı Eylül ayına kadar sanığın evine ara ara gittiği ve benzer olayların yaşandığı, mağdurun her seferinde yemek yedikten sonra ağır şekilde uykusunun bastırmasından ve uzun süre uyuduktan sonra uyandığında her seferinde kalçasında ve belinde ağrı hissetmesinden dolayı sanığın kendisine cinsel istismarda bulunduğundan şüphelenerek olayları annesine anlattığı ve adli mercilere intikalin gerçekleştiği, mağdurun 27.10.2021 tarihli muayenesinde anal kısmında saat 7 hizasında 1 cm'lik yüzeysel fissür olduğu,

bunun fiili livatanın tıbbi delili sayılabileceği gibi kabızlık ve paraziter hastalık gibi nedenlerle de oluşabileceğinin rapor edildiği, sanığın ikametinde uyku etkisi yaratacak ... 1mg isimli ilaç ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar mağdur, sanığın kendisine uyku ilacı katılmış yemek yedirdikten sonra ağır uykuya daldığı için sanığın kendisine yönelik ne tür eylemler gerçekleştirdiğini gözlemleyememiş olsa da, mağdurun her defasında uyandığında kalçasında ve belinde ağrı hissetmesi, mağdurun mahkemede alınan beyanında bu olayların yaşandığı dönemde büyük abdestini yapmakta zorlandığını belirtmesi ve adli rapora göre de anal bölgede fiili livata bulgusu sayılabilecek fissür tesbit edilmesi, sanığın eylemini mağdurun anal bölgesine organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğini göstermektedir.

Sanığın mağduru ilaçla uyutarak eylemini gerçekleştirmesi nedeniyle mağdurun kendisine tam olarak ne yapıldığını bilememiş olması sanık lehine bir şüphe sebebi olarak değerlendirilemez. Böyle bir yaklaşım sanığın uyku ilacıyla mağduru kendinden geçirmesi nedeniyle cezasında hafiflemeye yol açacaktır. Eylemin nitelikli gerçekleşip gerçekleşmediğini illa da mağdurun anlatması gerekmez.

Baygınlık, ağır uyku, sarhoşluk, koma hali gibi mağdurun olay anını hatırlayamadığı durumlarda gerçekleşen cinsel suçlarda maddi bulgulara dayanılarak eylemin organ sokmak suretiyle gerçekleşip gerçekleşmediği tespit edilmelidir.

Somut olayda da mağdurun her defasında uyandığında kalçasında ve belinde ağrı hissetmesi, bu olayların yaşandığı dönemde büyük abdestini yapmakta zorlandığını belirtmesi ve adli rapora göre de anal bölgede fiili livata bulgusu sayılabilecek fissür tespit edilmesi karşısında sanığın eylemini mağdurun anal bölgesine organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiği kabul edilmelidir.

Mahkemece sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmü isabetli olup onanması gerektiği görüşünde olduğumuzdan, İlk Derece Mahkemesince verilen direnme kararının Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.