Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/9824 K.2025/1659

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Balıkesir

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2022 tarihli kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükme ilişkin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine yönelik kararının temyiz incelemesinde bozulmasına dair Dairemizin 12.09.2023 tarihli ilamına karşı İlk Derece Mahkemesince direnilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle sanığın cezalandırılmasına yeter somut delil bulunmadığına, dosya içerisinde birçok çelişkinin olduğuna, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı, katılan mağdurenin hamile kalması, eylemin katılan mağdure üzerindeki etkileri ve yaşadığı travmalar dikkate alınarak sanık hakkında temel cezanın üst sınırdan belirlendikten sonra 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesi uyarınca üst hadden artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde eksik ceza tayini ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğuna ilişkindir. C.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle dosya kapsamına göre temel cezanın üst hadden belirlenmesi gerekirken sanık hakkında alt sınırdan ceza verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dairemizin 12.09.2023 tarihli 2023/5614 Esas, 2023/5093 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, İlk Derece Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 08.02.2024 tarihli direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Dairemizin 12.09.2023 tarihli ve 2023/5614 Esas, 2023/5093 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, üye ...'nin karşı oyu ve oy çokluğuyla DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 03.03.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Mağdure Ecrin tüm yargılama aşamasında sanık ...’ın kendisini cinsel istismar ettiğini beyan ettiği, mağdurenin hamile kaldığının anlaşılması ile olayın intikal ettiği, çocuğun babasının sanık ... olduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu raporu ile kanıtlandığı, mağdure Ecrin’in beden muayene sonucunda alınan raporu incelendiğinde, mağdurenin yirmi haftalık gebe olduğu, hymenin duhule müsait olduğu, mağdurenin anatomik bakire olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

Çoğunluk görüşü ile ihtilafımız eylemin sübutu noktasında değil, eylemin nitelikli cinsel istismar mı yoksa basit cinsel istismar suçunun oluşup oluşmayacağı noktasındadır. Eğer mağdurenin beden muayenesinde hymen duhule müsait olmadığı yönünde rapor verilse idi sanığın beyanının dikkate alınabilirdi.

Mevcut olayımızda hymen duhule müsait olup, mağdurenin anatomik bakire olması, tanık ...’nin mağdurun kendisine “... beni tecavüz ediyor” dediğine ilişkin beyanı göz önüne alındığında eylemin nitelikli gerçekleştiği sabit olduğu görüşündeyiz. Bu nedenle İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu kanaatiyle heyetin çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum.