Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/1107 K.2025/4486

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Gebze 5. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle katılan mağdurenin aşamalarda çelişkili, başkaca delillerle desteklenmeyen, bir bütünlük arzetmeyen anlatımlarına itibar edilmemesi gerektiğine, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyete yeterli somut ve kesin delil bulunmadığına ilişkindir. B.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Özetle eylemin cebren ve silah kullanmak suretiyle işlendiğine, aracın kapılarını kilitlemek, gitmesine engel olmak, bağırıp katılanı korkutmak, gitmesine araçtan inmesine aracı hızlı kullanarak engel olmak, cebir, hile, tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/4. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Beraat Hükmü Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.

Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmü Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak. Sanık ...'un adli sicil kaydında yer alan Gebze

1. Sulh Ceza Mahkemesinin 27.04.2010 tarihli ve 2009/374 Esas, 2010/517 Karar sayılı kararında yer alan mahkumiyeti yerine Gebze 3.Sulh Ceza Mahkemesinin 26.03.2013 tarihli ve 2012/652 Esas, 2013/242 Karar sayılı hükmünün 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınması ile sanık ...'un cezasında tekerrüre esas alınan hükmün daha sonra uzlaşma nedeniyle düştüğü ve bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli bulunmasa da anılan hususun, Dairemizce düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Beraat Hükmü Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Gebze 5. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B.

Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmü Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Gebze

5. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan beşinci paragrafta yer alan.

“Gebze 3.Sulh Ceza Mahkemesinin 26.03.2013 tarih, 2012/652 esas, 2013/242 karar sayılı ilamı ile 17.05.2013 tarihinde kesinleşen, 5 AY hapis cezasına ilişkin ilamı” ibaresinin çıkarılarak yerine''Gebze