Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/1769 K.2025/5588

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Eskişehir 5. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın olay tarihinde öğrencisi olan katılan mağdurenin omzuna elini koyma ve devamında da ensesinden içeri elini sokup okşama şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylem nedeniyle atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Özetle, lehine vekalet ücreti takdirine, sanığın üst hadden ve indirim yapılmaksızın cezalandırılmasına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle, sanığun cinsel amaç olmadan katılan mağdurenin omuzunu sıktığına, soruşturma dosyasında da sanığın eylemi gerçekleştirmediğinin sabit olduğuna, tanıkların eylemi görmediklerini beyan ettiklerine, tanıkların aşamalardaki farklı beyanlarının sanık aleyhine yorumlanmaması gerektiğine, sanıkla katılan mağdure arasındaki yazışmaların cinsel amaç taşımadığına, eylemin gerçekleştiği yer itibarıyla katılan mağdurenin tepki göstermesinin mümkün olacağına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılan mağdure vekilinin vekaletnameli avukat olmayıp baro tarafından görevlendirilen zorunlu vekil olduğu dikkate alındığında kanuni dayanağı olmaksızın idari işlem niteliğinde olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi ile ücreti vekaletin belirlenemeyeceği anlaşıldığından vekalet ücreti takdir edilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen diğer sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak suçun katılan mağdureyle arasında öğretici ilişkisi bulunan öğretmeni tarafından işlendiği ve 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi yasal düzenlemenin sanık lehine olduğu değerlendirilmesine karşın sanığın cezasında artırım yapılırken uygulama maddesinin 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/3. maddesi yerine, suç tarihinde uygulama yeri bulunmayan 103/3-d maddesi olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232. maddesine aykırı davranılması, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Eskişehir

5. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının ikinci bendindeki "TCK'nın 103/3-d maddesi gereğince" kısmının çıkarılarak yerine "TCK'nın 103/3. bendi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak,