Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/2251 K.2025/4917

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Gaziantep

13. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Özetle mağdurenin aşamalardaki organ sokmaya ilişkin ifadelerinin çelişkili olduğuna, rapora göre hymenin sağlam olduğu nazara alındığında sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı yerine çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir. B.

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle intikalin geç olduğuna, mahkumiyete yeterli kesin ve inandırıcı somut bir delilin bulunmadığına, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna ve suçun sübuta ermediğine ilişkindir. C.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle sanığın olay anında mağdureye karşı bakım ve gözetim yükümlülüğü bulunması ve ayrıca cebir uyguladığı gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun'un 103/3-d ve 103/4. maddelerinin uygulanması ve takdiri indirim sebeplerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, mağdure hakkında tanzim edilen rapor ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın olay günü mağdureye yönelik istismar eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle eylemin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Gaziantep