Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/2860 K.2025/8611

Sanıklar hakkında nitelikli cinsel saldırı, cinsel saldırı, sanık ... hakkında nitelikli yağma suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu

7. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıkların cinsel eylemlerinin kül halinde cinsel saldırı suçunu oluşturduğu kabul edilerek cinsel saldırı suçundan mahkumiyetlerine; sanık ...'ın nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca cinsel saldırı suçundan verilen hükümler yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli yağma suçlarından verilen hükümler yönünden karardaki mahkumiyete ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerlerine beraat kararları eklenerek istinaf başvurusunun aynı Kanun'un 280/1-c maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Sanık ... Müdafiinin Sanık ...

Hakkında Nitelikli Yağma ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Verilen Hükümlere Karşı Temyiz İstemi Yönünden Sanık ... müdafii tarafından, sanık ... hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından da beraat kararı verilmesi talep edilmiş ise de Bölge Adliye Mahkemesince atılı suçlardan beraat kararı verilerek istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddedildiği anlaşılmakla temyizde hukuki yararı bulunmadığı belirlenerek temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. B.

Sanık ...'un Temyiz İstemi Yönünden Sanığın yokluğunda verilip 07.12.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde belirlenen iki haftalık kanunî süre geçtikten sonra 03.03.2025, 17.03.2025 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine karar vermek gerektiği anlalışmıştır. C. Sanık ...

Müdafiinin Ek Karara İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığın dosyadaki bilinen en son adresine 07.12.2024 tarihinde sanık müdafiine ise 06.12.2024 tarihinde tebliğ edildiği, yapılan tebligatların usulüne uygun olduğu anlaşıldığından sanık müdafiinin dilekçelerinde belirtilen eski hale getirme nedenleri yerinde görülmediği ve sanık müdafiinin kanuni süresinden sonra sunduğu 14.01.2025 havale tarihli dilekçeyle hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen 15.01.2025 tarihli ek karar,

usul ve kanuna uygun olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir. D. Sanık ... Müdafiinin Sanık ...

Hakkında Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hükme Karşı Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 280/1-e maddesinde "İlk derece mahkemesinin kararında 289 uncu maddenin birinci fıkrasının (g) ve (h) bentleri hariç diğer bentlerinde belirtilen bir hukuka aykırılık nedeninin bulunması hâlinde hükmün bozulmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine," ve aynı Kanun'un 280/1-f maddesinde "Soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin veya önödeme ve uzlaştırma usulünün uygulanmadığının anlaşılması

ya da davanın ilk derece mahkemesinde görülmekte olan bir dava ile birlikte yürütülmesinin zorunlu olması hâlinde hükmün bozulmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine," karar verilebileceği belirtilmiş olup; aynı Kanun'un 280/1-g maddesinde ise "Diğer hâllerde, gerekli tedbirleri aldıktan sonra (…) davanın yeniden görülmesine ve duruşma hazırlığı işlemlerine başlanmasına, karar verir" şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.

Anılan düzenlemeler ile Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararı nazara alındığında.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf talepleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesinin bozma yetkisinin bulunmaması nedeniyle vermiş olduğu bozma kararının hukuka aykırı ve yukarıda belirtilen istisnalar dışında bu karara istinaden verilmiş olan İlk Derece Mahkemesi kararının da hukuki değerden yoksun olması karşısında,

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yeniden yargılama yapıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde İlk Derece Mahkemesinin Bölge Adliye Mahkemesinin bozma kararına uyarak vermiş olduğu kararına yönelik esastan ret kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Sanık ... Müdafiinin Sanık ... Hakkında Nitelikli Yağma ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Verilen Hükümlere Karşı Temyiz İstemi ile Sanık ...'un Temyizi Yönünden Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle sanık ... müdafii ile sanık ...'un temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ...

Müdafiinin Ek Karara İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle reddi ile EK KARARIN ONANMASINA, C. Sanık ... Müdafiinin Sanık ...

Hakkında Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hükme Karşı Temyiz İstemi Yönünden Başkaca yönleri değerlendirilmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi kararının gerekçenin (D) bölümünde açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi