Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/2933 K.2025/5680

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, ilk derece ve Bölge Adliye Mahkemelerinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kazandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299/1 maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemi Özetle, eylemin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğuna, suç vasfının hatalı belirlendiğine, hatalı kabul ve delil değerlendirmesine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanık hakkında alt sınırdan ceza tesisinin hukuka aykırı olduğuna, koşulları oluşmayan takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

mağdurun beyanlarından dönmüş olması da dikkate alınarak elde bulunan kamera kaydından anlaşılacağı üzere, sanığın aynı evde ikamet ettiği mağdureye yönelik sarılmak, öpmek, kıyafetleri üzerinden dokunmak şeklinde gerçekleşen hareketlerinin sarkıntılık aşamasında kaldığı nazara alınarak sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi