Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/45 K.2025/3856

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından,

01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bilecik Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın hakaret suçundan beraatine, diğer atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ A.

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Özetle eksik araştırma ve yetersiz inceleme neticesinde mahkumiyet hükümleri kurulduğuna, katılan mağdurenin doktor raporları arasında çelişkiler bulunduğuna, katılan mağdurenin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna, kabul anlamına gelmemekle birlikte eylemin organ sokmak suretiyle gerçekleştiğine dair delil bulunmadığına, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden cinsel amacının olmadığına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/5. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle katılan mağdurenin aşamalardaki beyanlarının ayrıntılı ve istikrarlı olup doktor raporu ile DNA raporu içerikleriyle doğrulandığına, sanığın olay tarihinde katılan mağdurenin kolundan çekerek zorla aracına bindirip birden fazla kez organ sokmak suretiyle istismar ettiğine, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103/4 ve 43. maddeleri uygulanarak en üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir. C.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle sanığın beyanlarının hayatın olağan akışına aykırı ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğuna, katılan mağdurenin on beş yaşından küçük olduğunu bilmemesinin mümkün olmadığına, sanığın atılı suçlardan en üst sınırdan cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 43, 103/4 ve 109/2. maddelerinin uygulanmasına, sanığın ayrıca hakaret suçundan cezalandırılmasına ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE A. Hakaret Suçundan Verilen Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesinde yer verilen.

“On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır. B.

Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır. C.

Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A.

Hakaret ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Verilen Kararlar Yönünden Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin vaki temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında sanık ve müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bilecik Ağır Ceza Mahkemesine,