Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/5944 K.2025/8616

Kanunu’nun 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanığın nitelikli cinsel saldırı eylemini cebir kullanarak gerçekleştirmesi, adli raporda katılanın yapılan muayenesinde tespit edilen ve ruh sağlığını bozacak nitelikte olan anksiyete ve depresif belirtilerin Mahkemece suçun sübut bulduğunun kabul edilmesi durumunda, sanığın eylemine bağlı olarak geliştiğinin kabulünün gerekeceğinin bildirilmesi,

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda da sanığın eylemi sabit görülerek ceza tayin edilmesi karşısında, mahkumiyet hükmü kurulurken ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2 maddesi uyarınca lehe olan kanuni düzenlemenin saptanması yönünden 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun'un 102/5. maddesinin nazara alınıp buna göre sanık lehine olan kanun maddelerinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle onama kararının kaldırılması ve Mahkemece atılı suçtan verilen mahkumiyet hükmünün bozulmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Dairemizin 12.03.2025 tarihli ve 2024/8890 Esas, 2025/2037 Karar sayılı kararının usul ve kanuna uygun olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ sayın Başkan vekili ... ve sayın üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla REDDİNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Dairemizin, 12.03.2025 tarihli ve 2024/8890 Esas, 2025/2037 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY İstanbul Adli Tıp Kurumu 6 nci İhtisas Kurulunca düzenlenen 27.12.2013 günlü raporda katılanda anksiyete ve depresif belirtiler tespit edildiği, ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan bu psikiyatrik bozukluğun iddia edildiği gibi bir cinsel saldırıya bağlı olarak gelişebileceği gibi, cinsel saldırı olmaksızın başka olay ve/veya olaylara bağlı olarak gelişen psikososyal stres ve çatışmalar sonucu da ortaya çıkabileceği, bunlar arasında ayırım yapılamadığı,

mahkemece cinsel saldırının gerçekleştiğinin sübutu ve tespiti halinde ruh sağlığındaki mevcut bozulmanın cinsel saldırıya bağlı geliştiğinin kabulünün uygun olacağının bildirilmesi karşısında, sanığın katılana yönelik nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği kabul edildiğinden, mahkemece anılan rapora istinaden sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 102/5.maddesinin tatbik edilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulması gerektiği kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun itirazın reddi yönündeki görüşüne katılmamaktayız.