Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/6361 K.2025/9726

Kurulunun 06.06.2024 tarihli ve 2023/9-286 Esas, 2024/183 Karar sayılı ilamı da dikkate alınarak, direnme niteliği taşımayıp, yeni hüküm olduğu belirlenmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul

21. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2019 tarihli kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine yönelik kararının temyiz incelemesinde bozulmasına dair Dairemizin 01.02.2022 tarihli ilamına karşı İlk Derece Mahkemesince direnilerek mahkumiyet hükümleri kurulmuş, söz konusu direnme kararı üzerine dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından İlk Derece Mahkemesinin direnme kararına konu hükümlerinin,

Cumhuriyet savcısından esas hakkındaki görüşü sorulmadan ve hazır bulunan sanık ile müdafiine esasa ilişkin savunma yapma imkânı tanınmadan yargılamaya son verilip hükümler tesis edilmesinden dolayı diğer yönleri incelenmeksizin bozularak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş olup, İlk Derece Mahkemesince de yapılan yargılama neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, katılan mağdurun beyanlarının çelişkili olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, katılan mağdurdan alınan sürüntü örneğinde başka birinin DNA’sının bulunduğuna, katılan mağdur hakkında aldırılan adli raporların sanığı doğruladığına, polis tutanak mümzileri ile tanık listelerindeki tanıkların dinlenmediğine, zincirleme suç hükümlerinin şartlarının oluşmadığına, sanığın cezalandırılması için yeterli delil olmadığına, direnme kararının eksik olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, azami tutukluluk süresinin geçtiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul