KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2025/6740 E., 2026/102 K.
- Karar tarihi
- 6 Ocak 2026
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2024/496 E., 2025/211 K. ŞİKAYETÇİ
- Suç
- Çocuğun cinsel istismarı
- Karar
- Direnme (Mahkumiyet)
- Tebliğname görüşü
- Ret,onama İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda,
Karar Detayı
470 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2015 tarihli kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair kararın temyiz edilmesi üzerine verilen Dairemizin, 27.03.2024 tarihli bozma ilamına Mahkemesince direnilerek sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, olayın sübut bulduğuna, sanığa üst sınırdan ve takdiri indirim maddesi uygulanmayarak ceza verilmesi ile Bakanlık lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir.
B.Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Özetle, Mahkemenin neden direndiğini kararında açıklamadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılan ... katılan mağdurenin şikayetten vazgeçme dilekçelerinde yapılan araştırmaların sonucu olarak Mahkemenin eylemli olarak bozmaya uymuş olarak kabul edilmesi ile hükmün sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
A.Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyizi Yönünden 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas,
2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
B.Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Yönünden Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili anlatımları, Sosyal Hizmet Uzmanının mağdurenin beyanlarına ilişkin duruşma tutanağına yansıyan görüşü, tanık anlatımları, sanığın inkara yönelik savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı anlaşıldığından beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, Dairemizin 27.03.2024 tarihli ve 2021/8864 Esas, 2024/2762 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup,
İlk Derece Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 05.05.2025 tarihli direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
A.Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyizi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE B.Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Dairemizin 27.03.2024 tarihli ve 2021/8864 Esas, 2024/2762 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 05.05.2025 tarihli direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden,