Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/6906 K.2025/8497

Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Ermenek Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2017 tarihli kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine dair hükme ilişkin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince kabulüyle İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılması ile sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine yönelik kararının temyiz incelemesinde bozulmasına dair Dairemizin 13.01.2025 tarihli ilamına karşı Bölge Adliye Mahkemesince direnilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemi Özetle, atılı suçun işlenmediğine, olayın geç intikal ettiğine, somut delil bulunmadığına, şikayetçi Bakanlığın katılan sıfatının olmadığına, direnme kararının hukuka aykırı olduğuna, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak Mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas,

2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun'un(5271 sayılı Kanun) 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı olmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir. B.

Sanığın Temyiz İstemi Yönünden Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve İlk Derece yargılamasında hüküm verilinceye dek davaya katılmayan Bakanlık vekilinin 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesine göre kanun yolu aşamasında davaya katılma ve istinaf kanun yoluna başvurma hakkının bulunmadığının anlaşılması karşısında,

Bakanlık vekilinin aleyhe istinaf talebinin kabulü ile cezanın sanık aleyhine artırılarak hüküm kurulması hukuka aykırı olup Dairemizin 13.01.2025 tarihli ve 2021/26596 Esas, 2025/251 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, Bölge Adliye Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 28.05.2025 tarihli direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.