Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/9350 K.2026/1610

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda İstanbul Anadolu

10. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde bozulmasına dair Dairemizin 03.06.2025 tarihli ilamına karşı Bölge Adliye Mahkemesince direnilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, mağdurenin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna, taraflar arasında husumet olduğuna, somut delil olmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dairemizin 03.06.2025 tarihli ve 2021/27767 Esas, 2025/5008 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, Bölge Adliye Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 22.09.2025 tarihli direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Dairemizin 03.06.2025 tarihli ve 2021/27767 Esas, 2025/5008 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, Bölge Adliye Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 22.09.2025 tarihli direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden Tebliğname'ye uygun olarak, Sayın Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla reddine, dava dosyasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 04.03.2026 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki istikrarlı, samimi ve ayrıntı içeren beyanları, duruşmada hazır bulunan sosyolog bilirkişinin mağdurenin anlatımlarının samimi olduğuna, ifade esnasında korku ve heyecan yaşadığına, mağdure ile duruşma öncesi uzunca bir görüşme yaptığına ve mağdurenin aynı şeyleri anlattığına, ifadelerine itibar edilebileceğine dair tespitleri,

sanığın mağdurenin ailesi ile aralarında husumet olması nedeniyle iftira atıklarını belirtmesine rağmen aileler arasında bu denli ağır bir suç isnadına neden olacak husumet bulunsa mağdurenin sürekli olarak sanığın evine gitmesine ailesinin izin vermesinin beklenmeyeceği hususları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesinin sanığın mahkumiyetine ilişkin direnme kararının onanması gerektiği görüşüyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.