Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2026/174 K.2026/4907

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında katılan mağdureye yönelik loca içine götürüp kapıyı kapatarak arka özel bölgesine temasta bulunma ve alt kıyafetini indirerek anal yoldan ilişkiye girme eylemleri ile el konulan telefonunda on sekiz yaş altı çocuklara ait müstehcen içerikli fotoğraf ve video tespit edilmesi nedeniyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve müstehcenlik suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda İstanbul

1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyeti ile müstehcenlik suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanığın üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları yönünden koşulları oluşmayan takdiri indirim nedenlerinin gerekçesiz şekilde uygulandığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının isabetsiz olduğuna ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, katılan mağdurenin aşamalarda çelişki beyanları hükme esas alınarak kurulan mahkumiyet hükmünün hukuka aykırı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, mağdurenin iç beden muayenesini kabul etmemesi nedeniyle eksik inceleme ile mahkumiyet hükmü tesis edildiğine, maddi gerçeğe ulaşılamadığına, masumiyet karinesinin ihlaline, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurlarının bulunmadığına, müstehcenlik suçu yönünden mahkumiyete yeterli delil mevcut olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

Müstehcenlik Suçundan Verilen Karar Yönünden Sanık hakkında müstehcenlik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin istinaf başvurusunun aynı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 231/ 12... . maddeleri uyarınca kesin olup temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. B.

Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır. C.

Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Müstehcenlik ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Kararlar Yönünden Gerekçenin (A ve B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul