KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2004/127 E., 2004/22056 K.·Hafta Ve Genel Tatil Ücreti Prim Alacağı
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Ekim 2004
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 17 ]
4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 32 ]
4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 41 ]
4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 59 ]
1475 S. İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) [ Madde 14 ]
"İçtihat Metni"
Taraflar arasındaki fazla çatışma parası, hafta ve genel tatil gündeliği ile prim alacağının ödetilmesi davasının yapılan yankılaması sonunda; Hamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatınca istenilmesi ve davalı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, taraflarının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2.Dosya içinde bulunan ve davacı işçinin imzasını taşıyan 4,5.2001 tarihli ibranamede, davacının çalıştığı tüm süre boyunca hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin ödendiği belirtilmiştir. Fesihten sonra ve davacıya işçilik haklarının ödendiği sırada düzenlendiği anlaşılan söz konusu İbranamede
açıkça belirtilen bu kalemlerle ilgili olarak davalı işverenin ibra edildiği kabulü gerekir. Böyle olunca, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin reddi gerekir. Mahkemece anılan isteklerin kabulü bozma nedenidir.
3.Bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, davacı işçinin haftada 3 saat fazla çalışma yaptığı sonucuna varılarak bu yönde hesaplama yapılacağı belirtilmiş olduğu halde, haftada 6 saat fazla çalışma yapmış gibi hesaplamaya gidilmiştir. Mahkemece, taktiri indirim yapılmış olmakla birlikte, andan rapora itibar edilerek sonuca gidilmesi hatalıdır.
Öte yandan davacının izinli ve raporlu olduğu günler "çın de fazla çalışma ücreti hesaplanarak hüküm altına alınmasıda doğru olmamıştır.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2004/127, K. 2004/22056, 5 Ekim 2004 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama