KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2007/14699 E., 2007/21566 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Temmuz 2007
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirten davacı, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı işveren vekili, nöbetçi olduğu gecelerde erkek arkadaşlarının işyerine gelmesi sonucu sohbet ettiği, uyarıldığını, çalışma koşullarına aykırı davrandığını, ayrıca erkek kardeşinin işyerinde çalışan bir hemşire ile arkadaşlık kurup, işyeri çevresinde iyiniyet ve ahlak kurallarına uygun davranmadığını, kendisini uyaran işyeri çalışanı ile tartıştığı ve hakaret ettiğini,davacının işyeri çalışma düzenine zarar vermediğini, iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II.d maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.
Mahkemece, davalı işverenin fesih nedenlerini kanıtlayamadığı, iddialarının soyut kaldığı, davacının kardeşi ile ilgili olayın, feshe gerekçe olamayacağı gerekçesi ile istemin kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğine göre, davalı işyerinde hemşire olarak görev yapan davacı hakkında, 10.09.2005 ve fesih tarihinde tutulan tutanaklara göre, davacının nöbette iken arandığında, nöbet yeri yerine hastane bahçesinde arkadaşları ile sohbet ettiği, daha önce uyarıldığı, tutanak içeriğinin davalı tutanak tanzimcisi tanıklar tarafından doğrulandığı, davacının bu davranışlarından kaynaklanan nedenin işyerinde olumsuzluklara yol açtığı anlaşılmaktadır. Davalı işverenin iş sözleşmesinin feshi geçerli nedene dayanmaktadır. Davanın reddi yerine kabulü hatalıdır.
4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2007/14699, K. 2007/21566, 3 Temmuz 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama