Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2007/15988 K.2007/23031

Dava

Davacı, cezai şart ile yurt dışı seyahat masraflarının ödetilmesine, karşı davacı işe ihbar ve kıdem tazminatı, fazla mesai ile hafta tatili ve ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle her iki davayıda gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatınca istenilmesi ve davalı avukatıncada duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.07.2007 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı adına Avukat ..... ile karşı taraf adına Avukat ...... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında 1.4.1998 tarihinde düzenlenen iş sözleşmesinin 17. maddesinde, işçinin eğitim, teknik bilgi ve görgüsünün arttırılması amacıyla yurt dışına gönderilebileceği belirtilmiş ve buna dair masrafların işverence karşılanacağı öngörülmüştür. Bunun karşılığında 3 yıl olarak belirlenen sözleşme süresinden önce işçinin işyerinden ayrılması durumunda, son üç yurtdışı seyahati ile ilgili masrafların fesih tarihindeki satış kuru üzerinden hesaplanacak olan tutarın 2 katının cezai şart olarak ödenmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. Aynı maddede, yurtdışında her 7 günlük hizmet süresi için sözleşme süresinin 3 ay süreyle uzayacağı belirtilmiştir. Davalı işçi 21.8.2003 tarihinde istifa ederek işyerinden ayrılmıştır.

Bu davada sözleşme süresinden önce işyerinden ayrıldığı ileri sürülerek cezai şart talep edilmiştir. İş sözleşmesinin imzalandığı tarih ile istifa tarihi arasında geçen süre 3 yıldan fazladır. Buna rağmen davacının iş sözleşmesinde belirtilen amaçlarla yurt dışında kaldığı süre dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Mahkemece de bu konu üzerinde durulmamış, iş sözleşmesinin süresinin ne kadar süreyle uzamış sayılacağı belirlenmemiştir.

İş sözleşmesinde eğitim giderlerinin geri isteneceğine dair bir düzenlemeye yer verilmemiş, sözleşmenin süresinden önce işçi tarafından haklı bir neden olmaksızın feshi

halinde, yurt dışı harcamalarının 2 katı tutarının cezai şart olarak ödeneceği kurala bağlanmıştır. Somut olayda cezai şartın koşullarının gerçekleşebilmesi için iş sözleşmesinin süresi içinde feshi gerekmektedir. Mahkemece bu konu üzerinde durulmalı ve iş sözleşmesinin yurt dışında geçirilen süreler sebebiyle fesih tarihine kadar uzamış olup olmadığı belirlenmelidir.

Davaya konu cezai şartın koşullarının belirlenmesi durumunda da, Borçlar Kanunun 161/son maddesi uyarınca cezai şarttan indirime gidilmeli sonucuna göre karar verilmelidir.

4-Davalı işçi açmış olduğu karşı davada fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuş, mahkemece talep doğrultusunda karar verilmiştir. Dosya içinde davalı karşı davacının fazla çalışma yaptığına dair yazılı bir delil bulunmamaktadır. Taraflar tanıkları beyanlarına göre de, fazla çalışma konusunda ayrıntılı bir açıklama yer almamıştır.

Davalı karşı davacı tanıkları 8.30-18.30 saatleri arasında ve haftada 5 gün çalışmayı açıklamışlar ve soyut biçimde saat bildirmeksizin zaman zaman fazla çalışma yapıldığından söz etmişlerdir. Bu tanık beyanlarına göre sonuca gitmek mümkün değildir. Yine, davalı işçinin çocuklarının bakımını yapan tanığın beyanına göre işyerindeki çalışma düzeninin tespiti mümkün değildir.

Böyle olunca davacının haftalık 45 saati aşan fazla çalışmaları kanıtlanamadığından fazla çalışma ücreti isteğinin reddine karar verilmelidir.