KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2007/22788 E., 2007/21496 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2007
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü
YARGITAY KARARI
Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.
Davalı işveren, iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece feshin geçerli nedenle yapılmadığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve işe iadeye karar verilmiştir
İş sözleşmesi feshedilen işçi tarafından aynı kanunun 19. maddesi uyarınca, fesih bildiriminde sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli bir sebep olmadığı iddiası ile fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içinde iş mahkemesinde dava açılması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup,mahkemece kendiliğinden gözetilecek bir husustur.
Somut olayda, davacıya iş sözleşmesinin feshedildiği 29.6.2005 tarihinde bildirilmiş, ancak davacının tebellüğden imtina ettiği dosyada mevcut tutanaktan anlaşılmaktadır. Daha sonra noter aracılığı ile de tebliğ edilmiş ise de, bir aylık dava süresinin daha önce yapılan bildirimden itibaren başladığının kabulü gerekir. Dosya içeriğinden davacının 10.8.2005 tarihinde işe iade davası açtığı ve yasada belirlenen bir aylık sürenin geçirildiği anlaşılmaktadır. Açıklanan bu nedenle davacı iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Davanın reddi gerekirken mahkemece kabulüne karar verilmesi hatalı bulunmuştur.
4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2007/22788, K. 2007/21496, 2 Temmuz 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama