Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2008/14969 K.2010/2873

hafta tatili, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş ve davalı avukatıncada duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1)Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Davacı, işveren nezdinde garaj amiri olarak 23.3.1994 tarihinde işe başladığını, 28.2.1998 tarihinde emekli olduğunu, işten çıkışının yapıldığını, fiili çalışmasına devam ettiğini, 18.9.2003 tarihine kadar çalıştığını, 4.9.2003 tarihinde yönetimin değişmesi üzerine iş koşullarında esaslı değişiklik yapıldığını, işinin ağırlaştırıldığını, istifa etmesi konusunda baskı yapıldığını, yetkililerle görüşmeye gittiğinde 21 gün ücretli izin verildiği söylenerek belge imzalatıldığını, ardından da 18.9.2003 tarihinde iş sözleşmesine haksız olarak son verildiğini iddia ederek işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Mahkemece, 28.2.1998 tarihli, ibraname ve feragatname başlıklı belgeye göre işçinin emeklilik öncesi haklarını aldığı belirlenerek, emeklilik sonrası olan 28.2.1998-13.10.2003 arası hak ettiği kıdem tazminatı isteği kabul edilmiştir. Söz konusu belgeye bakıldığında kıdem tazminatı miktar olarak yer almaktadır. Belirtilen ibraname makbuz kabul edilerek davacının kıdem tazminatı alacağının son ücret üzerinden tüm süreye göre hesaplanmasıyla ödendiği kabul edilen bu miktarın faiziyle düşülmesi yoluyla hükme bağlanması gerekmektedir. Yazılı şekilde son dönem için kıdem tazminatı alacağının kabul edilmesi hatalı olmuştur.

3) Somut olayda dosya içeriğine ve delil durumuna göre, işyerinde gerçekten 2003 yılında bir yönetim değişikliği olduğu, daha önce garajda amir konumunda çalışan davacının yeni yönetim tarafından bu görevinden alındığı, yerine başkasının verildiği, bir süre ücretli izne çıkarıldığı ve ardından sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece 13.10.2003 tarihli istifaname hukuken geçerli kabul edilmediği halde kıdem tazminatı hüküm altına alınıp ihbar tazminatı isteğinin reddi de hatalıdır. İşverence iş sözleşmesi feshedilen işçi ihbar tazminatını hak etmektedir. Bu isteğin kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi bozmayı gerektirmiştir.