Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2008/16362 K.2010/5389

ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının 15.01.1996 tarihinde davalıya ait işyerinde çalışmaya başladığını, bilgi işlem uzmanı olarak çalışırken, şirkete ait bilgisayarı sattığı ve bundan haksız kazanç elde ettiği gerekçesiyle iş sözleşmesinin feshedildiğini, fesih işleminin haklı ve geçerli olmadığını beyanla, ihbar ve kıdem tazminatı ile prim alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalıya ait bilgisayarı alt-işveren firma çalışanı ...'e 2 yıl önce sattığının tespit edilmesi üzerine savunmasının alındığını, savunmasının geçerli kabul edilmediğini ve iş sözleşmesinin İş Kanunun 25/II maddesi uyarınca haklı olarak feshedildiğini, beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ”Davalı vekili tanık listesinde bilgisayarı satın alan ve ihbarda bulunan kişiyi tanık olarak göstermiş ise de, bu tanığın gelmekten çekindiğini, bu nedenle dinletmeyeceklerini bildirmiş, bu nedenle bilgisayarın davalıdan satın alındığını ileri süren kişi tanık olarak dinlenememiş ve davacı ile yüzleştirilememiştir. Her ne kadar bilgisayar davalı şirkete ait ise de, bu bilgisayarı davacının sattığı ve kişisel çıkar elde ettiği yönlerinde somut bir kanıt bulunmadığından iş akdinin haklı nedenle feshedildiği kanıtlanamamıştır.” gerekçesiyle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilerek, davacı lehine kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmiştir.

Hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmişse de, yapılan inceleme hüküm kurulması için yeterli değildir.

Dosya içeriğinden, davalı tarafın, davacının, işverene ait bilgisayarı izinsiz olarak satarak menfaat elde ettiği olgusuna dayandığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar, davalı tarafça tanık listesinde ismi bildirilen Köksal Ergün’ün dinlenmesi mümkün olmamışsa da, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 75/3 maddesi “Hakim davanın her safhasında iki tarafın iddiaları hududu dahilinde olmak üzere kendilerini istima ve lazım olan delillerin ibraz ve ikamesini emredebilir.” hükmünü içermektedir. Bu durumda mahkemenin, somut olayı aydınlatma yükümlülüğü mevcuttur.

Mahkemece, davacı asilin duruşmaya celbi sağlanarak, davalı tanığı olan ve davacı hakkında ihbarda bulunan Köksal Ergün isimli şahsı tanıyıp tanımadığı, adı geçenin ilgili ihbar yazısı da gösterilmek suretiyle sorulduktan sonra oluşacak kanaate göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.