KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2008/16429 E., 2010/1890 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Şubat 2010
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti alacağının
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, davacının 21.06.2003 tarihinde davalı işyerinde makinacı olarak çalışmaya başladığını, 08.03.2005 tarihinde iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından sözlü olarak feshedildiğinin bildirildiğini, bu feshin haksız olduğunu belirterek, davacı lehine, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücretine hükmedilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının, müvekkili şirkette çalıştığı dönemde disiplinsiz davranışlar içinde olduğunu, bu nedenle muhtelif tarihlerde uyarıldığını, davacının dikkatsizliği nedeniyle davalı şirketin zarara uğraması nedeniyle davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalı tarafça, hatalı malın kim tarafından, nasıl, ne miktarda üretilip işyerine zarar verildiği hususunun somutlaştırılamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı lehine kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücretine karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Mahkemece, değinilen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmişse de, yapılan yargılama hüküm kurulabilmesi için yeterli değildir. Yargılama aşamasında, davalı vekili tanık deliline dayanmış buna karşın davalı tanıkları duruşmaya davet edilerek beyanlarına başvurulmamıştır. Bu durumda davalı tarafın savunma hakkı kısıtlanmıştır. Mahkemece, davalı taraf tanıkları da dinlendikten sonra oluşacak kanaate göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme sonuca gidilmesi hatalıdır.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2008/16429, K. 2010/1890, 1 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama