Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2008/23078 K.2010/8544

iadesi alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı, davalı iş yerinde 01.05.2003-17.04.2006 tarihleri arasında dokuma işçisi olarak çalıştığını, işveren tarafından iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ihbar tazminatlarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı taraf davacının aynı iş yerinde çalışan mekanik bakım görevlisi ... ile kavga ettiğini bunun üzerine disiplin kuruluna sevk edildiğini ve iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini beyanla haksız davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalı tanıkları kavgayı görmediklerini beyan etmişlerdir. Davalı tanığı ... ön tarafta gürültü duyduğunu, davacının içeri kaçtığını, Orhan’ın yerinden kalktığını gördüğünü, ilk hareketi kimin yaptığını görmediğini, küfürleşme duymadığını, kimin kime vurduğunu görmediğini odaya beraber geldiklerini, davacının yüzünde kan gördüğünü beyan etmiştir.

Dosyaya ibraz edilen 17.04.2006 tarihli tutanakta davalı tanığı olarak dinlenen kişilerin imzalarının bulunduğu, olayı görgüye dayalı olarak insan kaynakları müdürlüğüne bildirdikleri, ancak duruşmadaki beyanları ile tutanaktaki beyanların örtüşmediği, mahkemedeki beyanlarının tutanaktakinden farklı olduğu görülmüştür.

Davalı davacının iş akdini iş arkadaşı ... ile kavga yaptığından 4857 sayılı Kanunun 25/II-d madde, fıkra ve bendi gereğince feshetmiş ise de, fesih bildirimindeki sebebin gerçek olduğunu, feshin haklı nedene dayandığını ispat külfeti işverene aittir. Davalı tanıklarının görgüye dayalı bilgileri bulunmamaktadır. Davalı tanığı ..., ... ile davacı odaya girdiklerinde davacının yüzünde kan gördüğünü söylemiştir. Bunun haricinde kavgayı görmediği anlaşılmıştır.

Makine arızasını davacı bakımcıya bildirmiş, bakımcı tarafından arızanın önce vardiya amirine bildirilmesinin söylenmesi üzerine bakımcı ile davacının tartıştığı, tartışmanın bir müddet sonra kavgaya dönüştüğü ifade edilmiş ise de;

davacının haksız olarak diğer bir işçiye saldırdığını gören tanık bulunmamaktadır. Davacı kavga olayının mağduru da olmuş olabilir. Davacıya bakımcı olarak çalışan işçinin saldırmış olması halinde olayın mağduru durumunda olan davacının iş akdinin feshi yasal olmaz. Davacının kavga olayında saldırgan taraf olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde görgü tanıklarının beyanlarıyla işverence ispat edilmelidir. Dinlenen tüm tanık beyanlarının toplu olarak değerlendirilmesinde davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiği mahkememize kanaat oluştuğundan davacıya ihbar ve kıdem tazminatlarının ödenmesi görektiği sonuç ve kanaatına varılmıştır.

Dosya hesaplama yönünden bilirkişiye gönderilmiş ve Av. Süleyman Karabulut' dan alınan 06/12/2007 tarihli raporda bir tutarsızlık görülmediğinden davanın bu raporda belirlenen miktar üzerinden ve davacı vekilinin 29/02/2008 tarihli ıslah dilekçesindeki taleplere bağlı kalınarak davanın kısmen kabulüne karar vermek gerekmiştir, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş akdinin haklı nedenle feshedilip edilmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; taraflar arasında yumruklaşarak kavga olayının gerçekleştiği tartışmasızdır. Dosya kapsamına göre işveren kavgaya karışan her iki tarafın da iş sözleşmesini feshederek taraflara eşit davranmıştır.

Kavga, işçinin, işverenin başka bir işçisine sataşması olup, bu durum İş Kanunu 25. maddesine göre haklı fesih nedeni olarak sayılmıştır. Bu tür eylemlerin iş yeri düzenini de bozacağı açıktır. Bu nedenlerle işverenin feshi haklı olup, davacının kıdem ve ihbar tazminatına yönelik taleplerin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.