Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2008/28939 K.2010/8559

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmayı tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 30/03/2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi, ödenmeyen bir kısım işçilik haklarının ödetilmesini istediği bir aşamada işverence iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı istekleriyle bu davayı açmıştır.

Davalı işveren, davacının kendi işini kurmak için işyerinden ayrıldığını savunmuştur.

Mahkemece savunmaya değer verilerek davacının 1.5.2004 tarihinde işyerinden ayrılmasının ardından 6.5.2004 tarihinde vergi mükellefi olarak çalışmaya başladığı ve kendi işini kurmak için işi bıraktığı gerekçesiyle ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddine karar verilmiştir. Fazla çalışma ücreti ile bayram ve genel tatil ücretlerinin kısmen kabulüne dair hüküm kurulmuştur.

Davacı işçi işyerinde 12 yıldan fazla bir süre çalışmış, işverence fazla çalışma ile bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediği mahkemece belirlenmiştir. Her iki taraf tanıkları da ücretle ilgili olarak işverenle olan görüşmenin ardından davacının işyerinden ayrıldığını belirtmişlerdir. Böyle olunca davacı işçinin, iş sözleşmesini ödenmeyen işçilik hakları sebebiyle 4857 sayılı İş Kanununun 24/II- e maddesi uyarınca haklı olarak feshettiği kabul edilmelidir. Davacının daha sonra kendi işyerini açması işçinin haklı fesih olgusunu ortadan kaldırmamaktadır. Kaldı ki, davacı işçi işyerinden ayrılmasının ardından 5 gün sonra vergi mükellefi olmuş ve ardından işyeri açmayla ilgili diğer işlemleri yürüterek en son

11.6.2004 tarihinde işyeri açma izin belgesini alarak ticari faaliyetine başlamıştır. Bu durumda davacının kendi işyerini açmak için iş sözleşmesini feshettiği şeklinde değerlendirme ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. İşçinin haklı feshince ihbar tazminatına hak kazanılması mümkün olmamakla birlikte, kıdem tazminatı isteğinin kabulüne karar verilmelidir. Mahkemece kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.