Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2009/31818 K.2012/8298

Dava

Taraflar arasındaki, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti yüzde beş fazla ödemeler, ikramiye, yol parası ve vergi iadesi alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13.03.2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm temyiz itirazlarıyla davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Mahkemece hüküm altına alınan işçilik alacakları bakımından dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faize karar verildiği bildirilmiş ancak hangi miktar için dava hangi miktar için ıslah tarihinden faiz yürütüldüğü kararda açıklanmamıştır. Öncelikle belirtmek gerekir ki, bu alacakların faiz başlangıç tarihlerine göre miktar olarak ayrıştırılmadan infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Öte yandan, davacı gazeteci 22.06.2007 tarihinde açmış olduğu kısmi davada ödenmeyen bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiştir. Dava tarihi ile aynı tarihi taşıyan ihtarnamede ise alacakların tamamı istenmiş ve sözü edilen ihtarname 25.06.2007 tarihinde davalı işverene tebliğ edilmiştir. Bu durumda kısmi davada talep edilen dışında kalan istekler bakımından ihtarnamenin tebliğ edildiği tarihte davalı işverenin temerrüde düşürüldüğü kabul edilmelidir.

Dava ve ıslah dilekçelerindeki talebe uygun olarak, hüküm altına alınan istekler bakımından, dava dilekçesine konu miktarlar yönünden dava tarihi, bakiyesi için daha sonraki temerrüt tarihinden itibaren faize karar verilmelidir. Mahkemece dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.