Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2009/45886 K.2012/7562

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin gerekçe gösterilmeksizin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, ikramiye alacağı, izin ücreti, hafta tatili ücreti, ilave tediye alacağı, iş güvencesi tazminatı ve kötü niyet tazminatı alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacı ile belediye başkanı arasında yaşanan bir tartışmadan sonra davacının bir daha işe gelmediğini buna rağmen davacının iş akdinin feshedilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık,davacının toplu iş sözleşmesinde hüküm altına alınan iş güvencesi tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda,davacının bağlı bulunduğu sendika ile davalı ... arasında imzalanan ve 01.01.2006-31.12.2007 tarihleri arasında yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin 42. inci maddesinde; "Keyfi ve haksız işten çıkarmalarda işten çıkarılan işçiye hak ettiği kıdem ve ihbar tazminatlarının dışında ve ayrıca yasal kıdem tazminatı tavan tutarının 10 katı tutarında iş güvencesi tazminatı ödenir..." denmiştir.

Mahkemece talep kabul edilmiştir.

Dosya kapsamından davacı işçinin iş güvencesi kapsamında olduğu anlaşılmıştır.

Toplu iş sözleşmesinin 42. inci maddesinde yer alan hüküm iş güvencesinin sağlanmasına yönelik bir düzenlemedir.4857 sayılı İş Kanununun 21. inci maddesi de iş güvencesini sağlamak amacıyla yapılan bir düzenleme olup mutlak anlamda emredici bir hükümdür.Anılan hükmün bireysel ya da toplu iş sözleşmeleri ile değiştirilmesi yahut geçersiz kılınması mümkün değildir.İş güvencesi kapsamında kalan bir işçinin toplu iş sözleşmesinde düzenlenmiş olsa bile cezai şart niteliğindeki iş güvencesi tazminatı talep etme hakkı bulunmamaktadır.(Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 2007/13188 esas-2008/5529 karar, 2007/19043 esas-2008/14941 karar,

2007/32556 esas-2008/35420 karar ve 2008/42962 esas-2010/31804 karar numaralı ilamları). İzah olunan bu nedenlerle iş güvencesi tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.