Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/10760 K.2012/17290

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili asıl dava dilekçesinde, müvekkilinin 13.10.1999-31.08.2006 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde teknik servis elemanı olarak 525,00 TL net ücretle çalıştığını, buna ilaveten 150 TL yemek bileti ve 100 TL yol ücreti aldığını, ancak bordrolarda asgari ücret gösterildiğini, davalı işverenliğin davacının onayı olmadan yapmış olduğu baskıyla herhangi bir ilave ücret ödemeden davacıyı aralıklarla şehir dışında çalışmaya zorladığını, davacının şehir içi çalışma saatlerinin 08.30-19.00 arası olduğunu, işten çıkış saati 19.00 olmasına rağmen 22.00’a kadar çalıştığını, hafta sonları yapılan fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini,

dini ve milli bayramlarda da çalıştığını, fakat herhangi bir ücret almadığını, 1 haftalık yıllık izni kullandırılmadığı gibi, ücretinin de ödenmediğini, fazla mesai, bayram genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti ödenmediğinden, davacı tarafından ihtarname gönderilerek iş akdinin haklı nedenle feshedildiği ve bu nedenle işçilik alacaklarının ödenmesinin istendiğini iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, genel tatil ve bayram ücretlerinin faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının ...Temizleme Ltd Şti’nde 13.10.1999 tarihinde çalışmaya başladığını, 01.02.2001 tarihinden itibaren de davalı şirketin elemanı olarak çalıştığını, davacının çalışması süresince yapmakla ödevli olduğu görevleri yerine getirmekten kaçındığını, işe giriş çıkış saatlerine uyum sağlamadığını ve sorumsuzca davranışları yüzünden davalı şirketi zor durumda bıraktığını, davacının en son olarak 01.09.2006-04.09.2006 tarihleri arasında işe hiç gelmediğini, tutanaklar tutulduğunu, davacının noter kanalıyla gönderdiği ihtarname ile iş akdini kendisinin feshettiğini, davacının temizlik elemanı olarak asgari ücretle çalıştığını,

davacının fesih konusunda haklı nedene dayanmadığından kıdem tazminatı alacağı bulunmadığını, fazla mesaiye ilişkin iddialarının gerçek dışı ve hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının fazla mesai yapmadığını, genel tatil ve bayram günlerinde çalışmadığını, tüm yıllık ücretli izinlerini kullandığını, davacının şirketten hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 13/10/1999-31/08/2006 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, davacının en son ücret bordrolarının imzalı olmaması ve hizmet süresi de dikkate alındığında 525,00 TL (732,73 TL brüt) aylık net ücret ile davalı işyerinde çalıştığı, yol ve yemek parasının işveren tarafından ödendiği, dini bayramlarının 1. günü hariç diğer bayram günleri ve tatillerde çalışma yapması sebebi ile hafta tatili ve genel tatil alacağının bulunduğu, yıllık izinlerini kullanması sebebi ile yıllık izin alacağı olmadığı, aylık 45 saat fazla mesai yaptığı, fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile iş akdinin davacı tarafından haklı nedenle feshedilmesi sebebi ile kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, dava dilekçesinde iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürmüş, ancak fesih tarihinden ve dava tarihinden çok sonra İstanbul 9. İş Mahkemesinin 2006/925 Esas sayılı dosyasında alınan ifadesinde “Davacının daha iyi bir iş bularak ayrıldığını zannetmiyorum. Ben işimi kurarak ayrılmıştım” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Mahkeme huzurunda alınan bu beyanın davacıyı bağlayacağı ve feshin haklılığını ortadan kaldıracağı açık olup, bu nedenle kıdem tazminatı isteminin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3-Davacı fesih ihtarnamesinde hafta içi fazla mesai ücretlerinin bordro dışı ve eksik ödendiğini, hafta sonu yapılan çalışmalar karşılığında ücretin ödenmediğini ileri sürerek alacak talebinde bulunmuştur.

Mahkemece davacıdan hafta içi çalışma karşılığı ücretlerin ne kadarının ödendiği açıklatılıp buna göre hesaplama yapılarak sonuca gidilmemesi hatalıdır.

4-Davalı tarafça bilirkişi raporuna karşı itirazda bulunulup, zamanaşımı defi ileri sürülmüş ve süresinde yapılmayan zamanaşımı def’ine davacı tarafça açıkça karşı çıkılmamıştır. Zamanaşımı def’inin değerlendirilmemesi hatalıdır.

5-Davacı tarafından açılan fazla mesai ücretine ilişkin ek dava dilekçesinde, faiz istemine yer verilmemiştir.

Mahkemece fazla mesai ücretine ek dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi HUMK.nun 74. (HMK 26.) maddesine aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: